Αλλαξε η απόφαση με το πόσοι Λύκοι… θα κυνηγηθούν στη Νορβηγία φέτος.

Ανεστάλθηκε η αρχική απόφαση του αρμόδιου υπουργού της χώρας, που ήταν να θανατωθούν σχεδόν τα 2/3 των λύκων της χώρας και μάλιστα σε περιοχές στις οποίες αντίστοιχα «προστατεύονται»!!!. Συγκεκριμένα η τελική απόφαση του αρμόδιου υπουργείου Περιβάλλοντος επανακαθορίσθηκε «οριστικά πλέον».. , και μειώθηκε σημαντικά ο αριθμός των αγριμιών που θα σκοτωθούν φέτος.

Οι άδειες θήρας λοιπόν θα περιοριστούν, οπότε πολύ λιγότεροι λύκοι τελικά να θανατωθούν, και δεύτερον θα σκοτωθούν ζώα μόνον έξω από τις ζώνες διαχείρισης των (προστατευόμενες περιοχές).
Στο τέλος του Νοεμβρίου, η νορβηγική Υπηρεσία Περιβάλλοντος είχε δώσει τη σύστασή του ότι το 41 λύκοι θα μπορούσαν να θανατωθούν γι’ αυτό το χειμώνα – μια μείωση 6 άτομα- από τους 47 λύκους που αρχικά είχε προταθεί.

Με την νέα απόφαση όμως του αρμόδιου Υπουργείου, θα δοθούν περιορισμένες άδειες θήρας για την θανάτωση μόλις 15 ζώων!!!…. έξω από τη ζώνη διαχείρισης των λύκων, εκ των οποίων τα έξι ζώα ήδη όμως έχουν θανατωθεί – άρα μένουν ακόμη 9 ζώα να θανατωθούν.


Με την παρούσα απόφαση του Vidar Helgesen,  έχει σωθούν οι ζωές άλλων 32 λύκων της χώρας,  ακούγοντας τα επιχειρήματα από όλους εμάς που αγωνίζονται για την επιβίωση των λύκων <<στη νορβηγική φύση>>, ως λέει η Νίνα Jensen, Διευθύνων Σύμβουλος της WWF-Νορβηγίας χαρακτηριστικά.

Η αρχική απόφαση των νορβηγικών αρχών, μιλούσαν για τις περιοχές 4 και 5 όπου είχε αποφασίσει νωρίτερα φέτος,  24 λύκοι να πυροβοληθούν (εντός της ζώνης διαχείρισης λύκων) – αυτές είναι οι ορισθείσες περιοχές όπου οι  λύκοι της Νορβηγίας επιτραπεί να ζήσουν ελεύθερα.   Οι ίδιες αρχές είχαν αποφάσισει επίσης μπορούσαν να θηρευτούν αλλοι 13 λύκοι  έξω από τις ζώνες προστασίας του λύκου. Άλλα δέκα λύκοι θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο θήρας σε άλλες περιοχές…. της χώρας.

Συνεχίστε την ανάγνωση «Αλλαξε η απόφαση με το πόσοι Λύκοι… θα κυνηγηθούν στη Νορβηγία φέτος.»

Σοκ προκάλεσε «σκληρό βιντεο» στο διαδίκτυο…. με αποτέλεσμα οι Ρωσσικές αρχές να εξαναγκαστούν και διεξάγουν επείγουσες έρευνες ανακάλυψης των ενόχων.

Ρωσία: «Αποτροπιασμό προκάλεσε βίντεο που δείχνει φορτηγά να κυνηγούν και να πατούν μια αρκούδα».
Οι ρωσικές αρχές διέταξαν έρευνα μετά τη δημοσιοποίηση, στο διαδίκτυο, ενός βίντεο που προκάλεσε σοκ στην κοινή γνώμη καθώς δείχνει δύο νταλίκες να παρασέρνουν σκόπιμα και να χτυπούν κατ’ επανάληψη μια αρκούδα, στην τούνδρα της Σιβηρίας. Συνεχίστε την ανάγνωση Σοκ προκάλεσε «σκληρό βιντεο» στο διαδίκτυο…. με αποτέλεσμα οι Ρωσσικές αρχές να εξαναγκαστούν και διεξάγουν επείγουσες έρευνες ανακάλυψης των ενόχων.

ΚΟΠ: Συλλήψεις για «παράνομη θήρα, σε καρτέρι Μπεκάτσας-νύκτα»….

15698257_1145698105547897_4095583430972767641_n

  • Την Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2016 ο Θηροφύλακας της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Πελοποννήσου Αγρανιώτης Αλέξιος με περιοχή ευθύνης του Κυνηγετικού Συλλόγου Βορείων Λακεδαιμόνων κατά την άσκηση των καθηκόντων του στην περιοχή Πελλάνα Λακωνίας εντόπισε δύο άτομα να ασκούν παράνομη θήρα μπεκάτσας στο καρτέρι.

    Με εντολή του Εισαγγελέα συνελήφθησαν στα πλαίσια του αυτοφώρου, ενώ υπεβλήθη η σχετική μήνυση εναντίον τους για παράνομη θήρα μισή ώρα μετά την δύση του ηλίου μπεκάτσας στο καρτέρι, καθώς επίσης κατασχέθηκαν τα δύο κυνηγετικά όπλα και τα φυσίγγια όπως προβλέπεται από την κείμενη νομοθεσία.

    Συνεχίστε την ανάγνωση «ΚΟΠ: Συλλήψεις για «παράνομη θήρα, σε καρτέρι Μπεκάτσας-νύκτα»….»

Ρόδος: Επικήρυξαν τον παρανοϊκό που σκοτώνει τα ελάφια στο νησί μας!!…

Καλούνται οι πολίτες που γνωρίζουν κάτι να δώσουν πληροφορίες στις αρμόδιες αρχές.

Με το ποσό των 5.000 ευρώ επικηρύχθηκε ο άγνωστος δράστης που εκτελεί ελαφάκια στην περιοχή απο τα Μαριτσά μέχρι τον Άνω Καλαμώνα. 

Το πόσο αυτό όπως ανακοινώθηκε, θα δώσει ο κυνηγετικός σύλλογος Ρόδου σε όποιον δώσει συγκεκριμένες πληροφορίες στην θηροφυλακή, οι οποίες  θα οδηγήσουν στον εντοπισμό και τη σύλληψη του δράστη

Το τηλέφωνο με το οποίο μπορεί να επικοινωνήσει όποιος γνωρίζει κάτι, είναι 6940267975.

Σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν ο εντοπισμός ενός ακόμη μικρού ελαφιού που εντοπίστηκε νεκρό απο σφαίρες κυνηγετικού όπλου στην ευρύτερη περιοχή των Μαριτσών σήμερα το πρωί (φωτο).

Συνεχίστε την ανάγνωση «Ρόδος: Επικήρυξαν τον παρανοϊκό που σκοτώνει τα ελάφια στο νησί μας!!…»

Οι τεχνικές στο κυνήγι των υδροβίων και τα μυστικά του….

Τα πρασινοκέφαλα, όταν κυνηγά κανείς σούρουπο, βγαίνουν κατά κανόνα πρώτα, νωρίτερα από τα κιρκίρια και συνήθως πετάνε σχετικά ψηλά.
Τα πρασινοκέφαλα, όταν κυνηγά κανείς σούρουπο, βγαίνουν κατά κανόνα πρώτα, νωρίτερα από τα κιρκίρια και συνήθως πετάνε σχετικά ψηλά.

Α.  «Η ντουφεκιά στα παπιά«!!!…  – (συγραφ. Αλεξ. Γκάσιος)
Η σκόπευση στα Υδρόβια – Η εξειδίκευση στο κυνήγι ενός θηράματος εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, μερικοί από τους οποίους είναι η εμπειρία, η ικανότητα, η εξάσκηση και η συχνότητα επαφής με το θήραμα.

Οφείλω να δηλώσω εκ των προτέρων πως δεν θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό. Εχω περίπου δεκαετή εμπειρία στο κυνήγι των συγκεκριμένων θηραμάτων η οποία μάλιστα πηγάζει από μία μόνο περιοχή, το δέλτα του Αξιού – Λουδία – Αλιάκμονα. Στη διάρκεια αυτών των ετών όμως έκανα διάφορους πειραματισμούς τόσο στη σκόπευση όσο και στην επιλογή των φυσιγγιών και τα αποτελέσματα αυτών των πειραματισμών θα διαβάσετε παρακάτω.

Πριν από τις δοκιμές θα ήθελα να αναφέρω πως το θεσμικό πλαίσιο στην Ελλάδα αδικεί τους παπιοκυνηγούς ίσως περισσότερο από κάθε άλλη κατηγορία κυνηγών. Και αυτό γιατί το σύνολο σχεδόν των υγροτόπων είναι απαγορευμένοι για τη θήρα, ενώ θα πρέπει να προσθέσουμε την άδικη απαγόρευση του Φεβρουαρίου, που αποτελεί έναν από τους καλύτερους μήνες για το συγκεκριμένο κυνήγι. Αν συνυπολογίσουμε και την υπερβολική ευαισθησία των απαγορεύσεων με το πρώτο χιονάκι, κάθε παπιοκυνηγός πιέζεται χρονικά στις περισσότερες περιπτώσεις, να κυνηγήσει σε ένα τέταρτο το σούρουπο και άλλο τόσο το χάραμα. Εκεί, αν είναι τυχερός, θα περάσει κάποιο παπί βολικά, για το οποίο θα πρέπει να καταφέρει να αντεπεξέλθει στις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες από πλευράς ορατότητας – σκόπευσης, για να το βάλει στην τσάντα.

Αν στα παραπάνω προσθέσουμε το γεγονός πως απαγορεύεται η χρήση ομοιωμάτων και κραχτών που αποτελούν παραδοσιακό τρόπο κυνηγιού των υδροβίων στις περισσότερες χώρες του κόσμου, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για κυνηγούς υπό διωγμό και να δώσουμε τον τίτλο του «ήρωα» σε όσους επιμένουν να κυνηγούν υδρόβια στη χώρα μας σε πείσμα του παραλογισμού.

Κράχτες & ομοιώματα
Η τουφεκιά στα παπιά στην Ελλάδα επομένως δεν γίνεται υπό τις ίδιες συνθήκες με τις οποίες γίνεται και στο εξωτερικό, όπου παπιά μπορεί να κυνηγήσει κάποιος και μέρα και να τα φέρει ήρεμα κοντά του να κάτσουν με κράχτες και ομοιώματα. Διαδικασίες που ωφελούν τόσο τον κυνηγό όσο και το θήραμα και το περιβάλλον. Στατιστικά οι τουφεκιές των περισσότερων σε παπιά με καλές συνθήκες ορατότητας αποτελούν ποσοστό μικρότερο του 5%, γεγονός το οποίο επηρεάζει σημαντικά την όποια συζήτηση θα μπορούσε να αναπτυχθεί γύρω από το συγκεκριμένο θέμα.

Συνέπεια των παραπάνω είναι εικόνες σαν αυτή που ακολουθεί να είναι σπάνιες ως απίθανες στο συγκεκριμένο κυνήγι στη χώρα μας, με αποτέλεσμα να μην είναι τόσο δημοφιλές όπως σε άλλες χώρες π.χ. Αμερική, όπου μάλλον διεκδικεί μία από τις πρώτες θέσεις στις προτιμήσεις των κυνηγών, αν κρίνουμε από το υλικό που υπάρχει διαθέσιμο στο Διαδίκτυο.

Είδη & διαφορές
Η πρώτη διαπίστωση που θα μπορούσα να καταθέσω είναι πως λανθασμένα οι περισσότεροι αναφερόμαστε στα παπιά σαν να είναι ένα θήραμα. Από τη βιολογία τους, που περιλαμβάνει ουσιαστικές διαφορές, το μέγεθός τους, τις διαφορετικές ταχύτητες και τα χαρακτηριστικά του τρόπου πτήσης, μαζί με τις συνθήκες στις οποίες συνήθως ερχόμαστε σε επαφή με κάθε είδος, επηρεάζουν τη σκόπευση. Ακόμη η εποχή και η ώρα της ημέρας στην οποία τα συναντάμε, εκτιμώ πως διαμορφώνουν σημαντικά τη μοναδικότητα της στιγμής που πατάμε τη σκανδάλη σκοπεύοντας ένα παπί.

Τα συγκεκριμένα είδη δεν έχουν τη δυνατότητα να βουτήξουν ολόκληρο το σώμα τους μέσα στο νερό. Στη διάρκεια της μέρας τρέφονται από την επιφάνεια του νερού και τη νύχτα συνήθως βόσκουν σε καλλιέργειες με καλαμπόκι, ρύζι κλπ., οι οποίες όταν είναι πλημμυρισμένες τα έλκουν ιδιαίτερα.

H χρήση ιδιαίτερα βαριών γομώσεων σε μικρά νούμερα φυσιγγιών μπορεί να δώσουν τη δυνατότητα να κατεβάσουμε ένα παπί «από το Θεό».
H χρήση ιδιαίτερα βαριών γομώσεων σε μικρά νούμερα φυσιγγιών μπορεί να δώσουν τη δυνατότητα να κατεβάσουμε ένα παπί «από το Θεό».

Οι διαφορές μεταξύ των ειδών αλλά και μεταξύ των πιθανών συνθηκών θήρας θα μπορούσαν να αποτυπωθούν με το παρακάτω παράδειγμα: είναι άλλο πράγμα να πάει κάποιος για πρασινοκέφαλα μέρα-μεσημέρι με ήλιο και τελείως διαφορετικό να κυνηγήσει κιρκίρια το σούρουπο μιας συννεφιασμένης και βροχερής μέρας.

Στην πρώτη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με ένα εξαιρετικά ανθεκτικό και μεγάλο θήραμα, το οποίο συνήθως κινείται σε οριακές αποστάσεις, ενώ στη δεύτερη έχουμε να κάνουμε με ένα μικρό ταχύτατο θήραμα που εμφανίζεται και εξαφανίζεται στο πουθενά χωρίς πολλές φορές να μας δώσει ούτε τη δυνατότητα να το δούμε, περνώντας συχνά σε μικρές αποστάσεις από μας.

Θεωρώ πως όλα τα θηράματα, ανάλογα με τις συνθήκες, υπάρχουν περιπτώσεις που θα δώσουν ελάχιστα περιθώρια αντίδρασης στον κυνηγό. Οταν όμως έχεις να κάνεις με το κιρκίρι που πιάνει ταχύτητα πτήσης πάνω από 100χλμ./ώρα, και στο 90% των περιπτώσεων το κυνηγάς ελάχιστα πριν πέσει η νύχτα, τότε μπορούμε να κάνουμε λόγο για μία από τις συστηματικά δυσκολότερες τουφεκιές σε ελληνικό θήραμα.

Τα πρασινοκέφαλα όταν κυνηγά κανείς σούρουπο, στους χώρους τροφοληψίας τους βγαίνουν κατά κανόνα πρώτα, νωρίτερα από τα κιρκίρια και συνήθως πετάνε σχετικά ψηλά.

Τα μικρά κιρκίρια που πετάνε σαν δαίμονες, αντίθετα, βγαίνουν πιο αργά και κάνουν συχνά «χαμηλές πτήσεις» με αποτέλεσμα πολλές φορές να περνάνε δίπλα από τον κυνηγό και αυτός να μην μπορεί να τα δει.

Η σημαντικότερη αίσθηση
Κάπου εδώ θα πρέπει να αναφερθεί η σημαντικότερη κατά τη γνώμη μου παράμετρος στο κυνήγι των παπιών, όταν αυτό γίνεται σούρουπο ή χάραμα. Η συγκεκριμένη παράμετρος είναι επίσης αυτή που διαφοροποιεί πλήρως το συγκεκριμένο κυνήγι από οποιοδήποτε άλλο και όσο να πεις του δίνει μία ξεχωριστή μαγεία. Αναφέρομαι φυσικά στην ακοή, η οποία είναι μία αίσθηση που στα υπόλοιπα κυνήγια παίζει μικρό ως ελάχιστο ρόλο αλλά στο καρτέρι με χαμηλή ορατότητα των παπιών, είναι κατά τη γνώμη μου σημαντικότερη από την όραση.

Oσοι κυνηγάνε συστηματικά τα παπιά έχουν εξειδικευτεί ακόμη και στην αναγνώριση του είδους από τον ήχο των φτερών. Το μαγικό σφύριγμα των φτερών των πρασινοκέφαλων και των άλλων μεγάλων παπιών και το αδιάκοπο «φουρφούρισμα» των κιρκιριών, δίνουν τη δυνατότητα στον κυνηγό να γνωρίζει πότε τον προσεγγίζει ένα παπί. Σε πολλές περιπτώσεις ο ήχος των φτερών δίνει επίσης τη δυνατότητα να γνωρίζουμε αν τα παπιά που μας πλησιάζουν είναι μικρά ή μεγάλα με την ακοή, πριν ακόμη δούμε το θήραμα, με αποτέλεσμα αυξημένες πιθανότητες επιτυχίας.

Για την αξία και τον ρόλο του να ακούσει πριν να δει κανείς τα παπιά όταν έχει πέσει το φως, όπως και για την εξάσκηση που απαιτείται επ’ αυτού θα αναφέρω ένα προσωπικό παράδειγμα που μου έχει μείνει ανεξίτηλο εδώ και πολλά χρόνια.

Κάπου κοντά στο 2000 βρέθηκα για κυνήγι παπιών σούρουπο με δύο φίλους οι οποίοι δεν ήταν κυνηγοί. Ηλικία όλοι κάτω από 25. Η μέρα ήταν συννεφιασμένη και τα παπιά ελάχιστα. Σε μια στιγμή ακούω το χαρακτηριστικό σφύριγμα των πρασινοκέφαλων και άμεσα γυρνώ από την άλλη, τα βλέπω καμιά δεκαριά, ρίχνω δύο φυσίγγια και πέφτει το ένα.

Παρά το γεγονός πως και οι τρεις κοιτούσαμε τον ουρανό ψάχνοντας για παπιά και πως τα πρασινοκέφαλα πέρασαν σε απόσταση 25-30 μέτρων με φόντο τον ουρανό, αλλά οι δύο φίλοι δεν άκουσαν και δεν είδαν τίποτα. Ηταν τόσο μεγάλη η απορία τους που αμφέβαλλαν μέχρι να δουν το παπί στα χέρια μου για το αν είχα πραγματικά δει τα παπιά εκείνα ή όχι. Τα αντανακλαστικά τους πιθανόν να ήταν πολύ καλύτερα από τα δικά μου. Δεν είχαν όμως την απαιτούμενη ηχητική εξοικείωση που μόνο με πολλά «μεροκάματα» στον βάλτο μπορεί να αποκτήσει κανείς.

Φυσίγγια
Oταν ξεκίνησα να κυνηγώ παπιά έπαιρνα μαζί μου αποκλειστικά 4άρια ή 5άρια 35-38 γραμμαρίων με συγκεντρωτήρα, βασιζόμενος στη λανθασμένη άποψη πως το παπί είναι σκληρό και θέλει χοντρό φυσίγγι. Σήμερα, έχοντας ζήσει στην πράξη τις παραπάνω διαφορές μεταξύ των ειδών σε μέγεθος, ταχύτητα πτήσης και συνθήκες συνάντησης, έχω καταλήξει να παίρνω μαζί μου τεσσάρων ειδών φυσίγγια για τα 15 λεπτά της ώρας που συνήθως κυνηγώ τα παπιά, κάτι το οποίο νομίζω πως δεν συμβαίνει με κανένα άλλο θήραμα.

5άρια ή 6άρια με συγκεντρωτήρα και 6άρι διασποράς, για τις ψηλωμένες και τις χαμηλές ντουφεκιές αντίστοιχα στα πρασινοκέφαλα που βγαίνουν πρώτα και 7άρι ή 8άρι με συγκεντρωτήρα και τα αντίστοιχα διασποράς για τα μικρά που βγαίνουν τελευταία.

Αρσενικό πρασινοκέφαλο σε απογείωση

Αν κάποιος γνωρίζει πως θα συναντήσει μόνο μικρά παπιά σε μία έξοδο, τότε θα πρότεινα να έχει μαζί του φυσίγγια νούμερο 7-8 με ανοιχτό τσοκ, ή τα ίδια νούμερα με διασπορέα για μικρές και μεσαίες αποστάσεις. Αν πάλι γνωρίζει πως θα συναντήσει μόνο μεγάλα παπιά τότε θα πρότεινα τα νούμερα 4 – 6 για μεσαίες και μακρινές αποστάσεις με μέτριο τσοκάρισμα και ανοιχτό τσοκ, ή διασποράς στα νούμερα 5 -7 αν πρόκειται για κοντινές ντουφεκιές. 33 με 36 γραμμάρια για τις «κανονικές» μέρες και μάλλον λίγο βαρύτερα όταν οι θερμοκρασίες κινούνται κάτω από το μηδέν είναι τα προτεινόμενα.
Να σημειώσω εδώ πως η χρήση ιδιαίτερα βαριών γομώσεων σε μικρά νούμερα φυσιγγιών μπορεί να δώσουν τη δυνατότητα να κατεβάσουμε ένα παπί «από το Θεό» αλλά αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες τραυματισμού και μη ανάκτησης του θηράματος όπως επίσης και τις πιθανότητες αποτυχίας στις «κανονικές» αποστάσεις, οπότε προσωπικά δεν θα πρότεινα τέτοια λύση.
Το ωραίο στα παπιά είναι πως συνήθως δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει εκ των προτέρων ποια είδη θα συναντήσει στην έξοδό του, με αποτέλεσμα η επιλογή φυσιγγιών να αποτελεί μία ιδιαίτερα δύσκολη εξίσωση.

Το όπλο
Η πολυπλοκότητα στο κυνήγι των παπιών, που συνθέτουν μεταξύ άλλων τα όσα αναφέρονται παραπάνω, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για προτάσεις στα όπλα.

Μετά τον σημαντικότερο παράγοντα, που δεν είναι άλλος από το «να σου κάθεται» το όπλο με το οποίο κυνηγάς, εκτιμώ πως για το συγκεκριμένο κυνήγι είναι καλύτερα τα μεσαία μήκη καννών με δυνατότητα αλλαγής σύσφιξης, έτσι ώστε να καλύπτονται τα περισσότερα από τα πιθανά σενάρια των συνθηκών συνάντησης με το θήραμα.
Την υγρασία και τις λοιπές κακουχίες του βάλτου τις ξέρουν όλοι, οπότε ένας άλλος παράγοντας που θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, είναι η ανθεκτικότητα του όπλου σε αυτές τις συνθήκες.

Το να πει κάποιος με ευκολία πως η τουφεκιά στο παπί έχει συγκεκριμένες προδιαγραφές, αποτελεί ιδιαίτερα ριψοκίνδυνο εγχείρημα. Στο εξωτερικό, με τη χρήση κραχτών και ομοιωμάτων και σε κυνηγότοπους χωρίς συνωστισμό, το πιθανότερο είναι πως θα μιλούσαμε για μία μάλλον εύκολη ντουφεκιά.
Στην Ελλάδα όμως του αναίτια αυστηρού θεσμικού πλαισίου σε κράχτες και ομοιώματα και των περιορισμένων κυνηγότοπων και του συνωστισμού, εύκολη ντουφεκιά σε παπί είναι εξαιρετικά σπάνιο και τυχερό πράγμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο διαθέσιμος χρόνος από τη στιγμή που θα δει ο κυνηγός ένα παπί μέχρι να πατήσει τη σκανδάλη, διαρκεί από λίγα ως ελάχιστα δευτερόλεπτα, γεγονός το οποίο συνδυαζόμενο με τις πολύ κακές συνθήκες από πλευράς ορατότητας και καιρού, τοποθετεί την ντουφεκιά στα παπιά ανάμεσα στις δυσκολότερες.

Η ορθή επιλογή φυσιγγιών, η ικανότητα ηχητικού εντοπισμού του θηράματος πριν περάσει στο οπτικό μας πεδίο λόγω περιορισμένης ορατότητας, η γνώση της περιοχής και η όσο το δυνατό καλύτερη επαφή με το όπλο μας που σημαίνει ορθή προσκόπευση υπό όλες τις συνθήκες όπου αυτή απαιτείται, αποτελούν μάλλον μονόδρομο για πετυχημένες ντουφεκιές σε παπιά, τόσο για τους παλιούς όσο και για τους νέους κυνηγούς.

*Το παραπάνω κείμενο το αφιερώνω στον πατέρα μου, Κωνσταντίνο Γκάσιο, ο οποίος με περισσή υπομονή και στωικότητα όταν ήμουν έφηβος, δεχόταν αδιαμαρτύρητα να χάνει κουρασμένος τον λιγοστό, αλλά πολύτιμο, μεσημεριάτικο ύπνο του, για να με πηγαίνει στον κάμπο των Ιωαννίνων τα απογεύματα για παπιά, που ήταν τότε το μεγαλύτερο μεράκι μου.


ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ;

  • Στην Ελλάδα επιτρέπεται η θήρα εννέα ειδών πάπιας. Τα πρώτα επτά είδη ανήκουν στην κατηγορία παπιών επιφανείας και είναι το κιρκίρι (Anas crecca), η πρασινοκέφαλη (Anas platyrhynchos), το σφυριχτάρι (Anas Penelope), η ψαλίδα (σουβλόπαπια) (Anas acuta), η φλυαρόπαπια (καπακλής)(Anas strepera), η χουλιαρόπαπια (κουταλάς) (Anas clypeata) και ο απαγορευμένος καρπός, η σαρσέλα (Anas querquedula), την οποία ουδέποτε έχω συναντήσει εντός κυνηγετικής περιόδου.
  • Τα υπόλοιπα δύο είδη ανήκουν στις καταδυτικές πάπιες και είναι η τσικνόπαπια (μαυροκέφαλη) (Aythia fuligula) και η κυνηγόπαπια (γκισάρι) (Aythia ferina). Αυτά τα είδη καταδύονται σε βάθος και βρίσκουν την τροφή τους αποκλειστικά στον βυθό. Είναι επομένως εξαιρετικά σπάνιο να συναντήσει κανείς αυτά τα δύο είδη στη διάρκεια του συνηθισμένου τρόπου κυνηγιού που είναι το καρτέρι στο χάραμα και το σούρουπο, μια και δεν βγαίνουν να βοσκήσουν τη νύχτα σε καλλιέργειες όπως τα είδη του γένους Anas.

Συνεχίστε την ανάγνωση «Οι τεχνικές στο κυνήγι των υδροβίων και τα μυστικά του….»

Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας: «Οδηγίες και μέτρα ασφάλειας κατά της γρίπης των πτηνών και της λύσσας».

Κρούσμα γρίπης των πτηνών εντοπίστηκε σε νεκρό κύκνο στο δέλτα του Έβρου τη Δευτέρα 19/12/2016

Ανακοινώσεις με οδηγίες για προφυλάξεις και μέτρα κατά της γρίπης των πτηνών και της λύσσας εξέδωσε η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Συγκεκριμένα, από το Τμήμα Υγείας Ζώων της Διεύθυνσης Κτηνιατρικής της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας ανακοινώνονται τα εξής σχετικά με την εμφάνιση κρουσμάτων γρίπης των πτηνών:

Το τελευταίο δεκαπενθήμερο επιβεβαιώνονται συνεχώς κρούσματα της γρίπης των πτηνών σε πολλές χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης που αφορούν στον υψηλής παθογονικότητας υπότυπο Η5Ν8 τόσο σε εκτρεφόμενα πουλερικά (Γερμανία, Αυστρία, Ουγγαρία) όσο και σε άγρια πτηνά (Ολλανδία, Πολωνία, Δανία, Ελβετία, Αυστρία, Κροατία).
Εντός του 2016 έχουν ακόμη βρεθεί υψηλής παθογονικότητας υπότυποι Η7Ν7 στην Ιταλία και Η5 στη Γαλλία. Δεδομένου ότι η σύνθεση της ελληνικής ορνιθοπανίδας αποτελείται κατά κύριο λόγο από μεταναστευτικά είδη άγριων πτηνών και λαμβάνοντας υπόψη τις αυξημένες μετακινήσεις αυτήν την περίοδο, οι κτηνιατρικές υπηρεσίες είναι σε αυξημένη εγρήγορση, ενώ οι πτηνοτρόφοι και οι κάτοχοι οικόσιτων πουλερικών επιβάλλεται να λάβουν τα προβλεπόμενα μέτρα βιοασφάλειας και παρακολούθησης των πτηνών για την πρώιμη ανίχνευση της παρουσίας της νόσου.

Υπενθυμίζεται ότι η γρίπη των πτηνών είναι λοιμώδης ιογενής νόσος αυτών, συμπεριλαμβανομένων των πουλερικών, υποχρεωτικής δηλώσεως. Μεταδίδεται σε άμεση επαφή με μολυσμένα πτηνά (σε αιχμαλωσία, εκτρεφόμενα ή άγρια) ή προϊόντα αυτών και επομένως μπορεί να εξαπλωθεί από το ένα κράτος μέλος στο άλλο ή σε τρίτες χώρες μέσω του εμπορίου ζώντων πτηνών ή των προϊόντων τους και της μετανάστευσης των πτηνών.
Κατά κανόνα, η χαμηλής παθογονικότητας μορφή της νόσου προκαλεί μόνο ήπια συμπτώματα, ενώ η υψηλής παθογονικότητας μορφή της προκαλεί πολύ υψηλά ποσοστά θνησιμότητας στα περισσότερα είδη πουλερικών. Σε περίπτωση υπόνοιας ή επιβεβαίωσης της νόσου εφαρμόζεται σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπισή της (ενδεχόμενη καταστροφή σμηνών). Όπως αποδεικνύεται από τα ανωτέρω η εν λόγω νόσος μπορεί να έχει σοβαρό αντίκτυπο στην κερδοφορία της πτηνοτροφίας και αποτελεί κίνδυνο για τη δημόσια υγεία δεδομένου ότι μπορεί να μεταδοθεί και στον άνθρωπο, μολονότι ο κίνδυνος είναι γενικά πολύ περιορισμένος.

Το Τμήμα Υγείας Ζώων της Διεύθυνσης Κτηνιατρικής της Γενικής Διεύθυνσης Περιφερειακής Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας έχει ήδη ενημερώσει δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς που εδρεύουν στην ΠΚΜ και έρχονται σε άμεση και συχνή επαφή με άγρια πτηνά (δασικοί υπάλληλοι, κυνηγοί, ομοσπονδιακοί θηροφύλακες, ορνιθολογικές οργανώσεις, κέντρα περίθαλψης, φορείς διαχείρισης εσωτερικών υδάτων, κ.τ.λ.) ώστε σε περιπτώσεις εύρεσης νεκρών ή ημιθανών πτηνών λόγω δραστηριότητάς τους σε περιοχές κοντά σε υδροβιότοπους, ποτάμια, λίμνες, δέλτα ποταμού, λιμνοθάλασσες:

1) να ειδοποιούν άμεσα την αρμόδια κτηνιατρική υπηρεσία για να ληφθούν δείγματα από εκπρόσωπο αυτής ή προκειμένου να δοθούν οι κατάλληλες οδηγίες για τη λήψη δειγμάτων και

2) να παραδίδουν άμεσα τα δείγματα που έχουν λάβει στις κατά τόπο αρμόδιες κτηνιατρικές αρχές. Επίσης, όλες οι κτηνιατρικές υπηρεσίες της Π.Κ.Μ. ενημερώνουν σχετικά, πτηνοτρόφους, πολίτες και φορείς της περιοχής αρμοδιότητάς τους.

 

ΜΕΤΡΑ ΒΙΟΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΤΗΝΩΝ

 

Α. ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ (πτηνοτρόφους, εργαζόμενους στις εκμεταλλεύσεις, μεταφορείς ζώντων πουλερικών)

Οι άνθρωποι μπορούν να διασπείρουν τον ιό στο περιβάλλον με τα μολυσμένα χέρια, υποδήματα ή ρούχα γι’ αυτό η λήψη των κατάλληλων μέτρων ατομικής προστασίας θεωρείται απαραίτητη για τον έλεγχο της εξάπλωσης της λοίμωξης. Σημειώνεται ότι η υγιεινή των χεριών είναι το πιο σημαντικό μέτρο πρόληψης μετάδοσης της νόσου και ότι το καλό μαγείρεμα του κρέατος των πουλερικών σκοτώνει τον ιό.

Β. ΣΤΙΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΤΡΟΦΕΣ

Οι ιδιοκτήτες ή οι υπεύθυνοι συστηματικών εκμεταλλεύσεων κάθε είδους και κατηγορίας πουλερικών (αναπαραγωγής, κρεοπαραγωγής, αυγοπαραγωγής, εκκολαπτήρια) πρέπει:

Να παρακολουθούν την πρώιμη ανίχνευση παρουσίας γρίπης των πτηνών α) πτώση ημερήσιας κατανάλωσης τροφής και νερού μεγαλύτερη του 20%, β) πτώση ημερήσιας κατανάλωσης αυγών μεγαλύτερη του 5% για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 2 ημερών γ) ποσοστό θνησιμότητας μεγαλύτερο του 3% σε μια εβδομάδα δ) τυχόν κλινικά συμπτώματα ή μεταθανάτιες αλλοιώσεις που παραπέμπουν σε γρίπη των πτηνών.
Να περιορίζουν τις μετακινήσεις πτηνών, οχημάτων και ατόμων στην εκμετάλλευση,
να προστατεύουν τις εγκαταστάσεις παρασκευής ζωοτροφών καθώς και τα συστήματα παροχής τροφής και νερού από τυχόν προσεγγίσεις αγρίων πτηνών και άλλων ζώων (ποντίκια). Ειδικότερα, απαγορεύεται η χρήση πόσιμου νερού για τα εκτρεφόμενα πουλερικά, όταν αυτό προέρχεται από εξωτερικές δεξαμενές στις οποίες υπάρχει πρόσβαση σε άγρια πτηνά,
Να διαθέτουν συστήματα απολύμανσης των εισερχομένων και εξερχομένων οχημάτων στις εισόδους των εκμεταλλεύσεών τους και λεκάνες απολύμανσης στις εισόδους των κτιρίων με απολυμαντικό υγρό που θα ανανεώνεται κάθε 24ωρο.

Γ. ΣΤΑ ΟΙΚΟΣΙΤΑ ΠΟΥΛΕΡΙΚΑ

Απαγορεύεται η διατήρηση οικοσίτων πουλερικών: α) σε ανοιχτούς χώρους (προαύλια, αυλές, αγρούς κ.λπ.) εκτροφών σε περιοχές της χώρας που βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη των 2 χλμ από υγροβιότοπους, ποταμούς, λίμνες και κάθε είδους υδατοσυλλογές. β) σε μη περιφραγμένους χώρους σε όλη την επικράτεια της χώρας.

Αυτά πρέπει να διατηρούνται αποκλειστικά σε κλειστούς χώρους, τα ανοίγματα των οποίων πρέπει να καλύπτονται από κατάλληλα προστατευτικά καλύμματα που θα αποκλείουν την επαφή τους με άγρια πτηνά. Οι τυχόν εκτρεφόμενες πάπιες και χήνες των οικοσίτων εκτροφών πρέπει να διατηρούνται ξεχωριστά από άλλα είδη πουλερικών.
Σε περιπτώσεις αυξημένης νοσηρότητας ή θνησιμότητας των πουλερικών, οι κάτοχοί τους υποχρεούνται να ενημερώνουν αμέσως τις κτηνιατρικές αρχές και να προσκομίζουν σε αυτές τυχόν πρόσφατα θανόντα πτηνά για τη διενέργεια των απαραίτητων εξετάσεων.


Από το Τμήμα Υγείας Ζώων της Διεύθυνσης Κτηνιατρικής της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας ανακοινώνονται τα εξής σχετικά με την έναρξη του προγράμματος ενεργητικής επιτήρησης της λύσσας:

Στις 19.11.2016 ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα εμβολιασμού των κόκκινων αλεπούδων κατά της λύσσας για το φθινόπωρο 2016 με ρίψεις από αέρος εμβολιακών δολωμάτων στις Περιφερειακές Ενότητες (Π.Ε.) που ορίσθηκαν προς εφαρμογή του προγράμματος (Απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων: Υ.Α. – ΑΔΑ 7Η704653ΠΓ-ΩΝΠ/13.10.2016), μεταξύ των οποίων και οι επτά (7) Π.Ε. της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (Π.Κ.Μ.).

Υπενθυμίζεται ότι η νόσος έχει ιδιαίτερη σημασία για τη δημόσια υγεία και ότι στη Βουλγαρία, μια χώρα στην οποία, όπως και στην Ελλάδα, εφαρμόζεται πρόγραμμα εμβολιασμού, στις 10 Σεπτεμβρίου 2016 καταγράφηκε νέο κρούσμα όταν το προηγούμενο είχε καταγραφεί τον Ιούνιο του 2014. Στην Ελλάδα, το 48ο και τελευταίο κρούσμα λύσσας (1ο στις 19.10.2012), καταγράφηκε στις 9 Μαΐου 2014.

 

Για την αξιολόγηση του προγράμματος και τον έλεγχο της αποτελεσματικότητας του εμβολιασμού και της επιτυχούς ανοσοποίησης των ζώων-στόχων, πραγματοποιείται ένα (1) μήνα μετά το πέρας των εμβολιασμών και για χρονικό διάστημα δύο (2) μηνών «ενεργητική επιτήρηση», η οποία βασίζεται στη θανάτωση και εργαστηριακή εξέταση ενός ικανού αριθμού κόκκινων αλεπούδων.

Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του συγκεκριμένου προγράμματος καθορίσθηκαν στην προαναφερόμενη Υ.Α.. Η κατανομή των δειγμάτων ανά Π.Ε. (συνήθως 2 ζώα/100 km²/εμβολιακή εκστρατεία), καθορίσθηκε με την υπ’ αριθ. 3689/129075/18.11.2016 εγκύκλιο του ΥΠ.Α.Α.Τ. Για τις Π.Ε. της Π.Κ.Μ. ισχύει: Μ.Ε. Θεσσαλονίκης: 66,  Π.Ε. Ημαθίας:33,  Κιλκίς:48, Πέλλας:48, Πιερίας:29, Σερρών:75, Χαλκιδικής:63.

Η συλλογή των δειγμάτων- ζώων στο πλαίσιο της ενεργητικής επιτήρησης θα γίνεται από τα συνεργεία δίωξης που έχουν συγκροτηθεί στις δασικές υπηρεσίες των αποκεντρωμένων διοικήσεων σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο δασικό κώδικα, την ισχύουσα Κ.Υ.Α. για την εφαρμογή του προγράμματος επιτήρησης και καταπολέμησης της λύσσας στην Ελλάδα και την με αριθ. 127724/784/6.3.2013 εγκύκλιο της Ειδικής Γραμματείας Δασών, τηρώντας τα απαραίτητα μέτρα βιοασφάλειας, κατόπιν συνεννόησης με τις αρμόδιες κτηνιατρικές αρχές.

Κατά τη διάρκεια αποκλειστικά της κυνηγετικής περιόδου, παράλληλα με τις εξόδους των συνεργείων δίωξης και προκειμένου να αυξηθεί ο αριθμός δειγμάτων μπορούν και οι κυνηγοί ή οι φύλακες θήρας, με άδεια θήρας σε ισχύ, να προσκομίζουν κάποια επιπλέον δείγματα θανατωμένων αλεπούδων (μόνον από υγιή πληθυσμό ζώων) στις αρμόδιες κτηνιατρικές αρχές, διενεργώντας εξόδους χωρίς τη συνοδεία των λοιπών μελών των συνεργείων δίωξης στις Π.Ε. Εφαρμογής του Προγράμματος, με τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
1. Κατόπιν συνεννόησης τους με τους κυνηγητικούς συλλόγους ή τις Ομοσπονδίες, οι οποίες θα ενημερώνονται τηλεφωνικά σε εβδομαδιαία βάση από τις τοπικές κτηνιατρικές υπηρεσίες για τον συλλεγόμενο αριθμό ζώων, έτσι ώστε να μην υπάρξει υπέρβαση αυτού σε κάθε Π.Ε. Εφαρμογής του Προγράμματος,
2. Τηρώντας τα απαραίτητα μέτρα βιοασφάλειας (γάντια, φόρμες, κατάλληλη συσκευασία για τη μεταφορά των δειγμάτων, κ.τ.λ., σύμφωνα με την Κ.Υ.Α. 331/10301/25.01.2013 – ΦΕΚ Β΄198, όπως ισχύει) και
3. Κατόπιν επικοινωνίας τους με τις αρμόδιες κτηνιατρικές αρχές ώστε: α) να επιβεβαιώνεται ο αριθμός των υπολειπόμενων δειγμάτων – ζώων για την Π.Ε. και τα δείγματα να συλλέγονται από όλη την έκταση της επιφάνειας αυτής που έχει καλυφθεί εμβολιακά και όχι από το ίδιο ή από γειτονικά σημεία, β) να προμηθεύονται από εκεί τα απαραίτητα υλικά συσκευασίας για τα ζώα που θανατώνουν (γάντια, μάσκες, σακούλες, κ.τ.λ.) και να λαμβάνουν σχετική ενημέρωση για τον τρόπο συλλογής των δειγμάτων – ζώων, γ) να εξασφαλίζουν την παρουσία κτηνιάτρου εκεί για την αιμοληψία από τις θανατωμένες αλεπούδες που ακολουθείται από την αποκοπή της κεφαλής, τη συσκευασία και αποστολή στο Εθνικό Εργαστήριο Αναφοράς για τη Λύσσα στα ζώα.

Τα στοιχεία Επικοινωνίας με τις αρμόδιες ΠΕ, είναι αναρτημένα στον διαδικτυακό τόπο του ΥΠΑΑΤ http://www.minagric.gr/index.php/el/for-citizen-2/nosimata-zoon/457-lissaΕγχειρίδιο για τον Έλεγχο και Πρόληψη της Λύσσας → Παράρτημα).

 

alepou


Το θανατωμένο ζώο που συλλέγεται από τους κυνηγούς θα πρέπει να συνοδεύεται, μέχρι και την παραλαβή του από την αρμόδια τοπική κτηνιατρική υπηρεσία, από το «Έντυπο Αποστολής δειγμάτων από κυνηγούς για το Πρόγραμμα Ενεργητικής Επιτήρησης της Λύσσας», πλήρως συμπληρωμένο από τον κυνηγό ή τον φύλακα θήρας (επισυνάπτεται στο παρόν). Τα άλλα προβλεπόμενα έντυπα συμπληρώνονται από την αρμόδια κτηνιατρική αρχή που κωδικωποιεί και τα δείγματα.

Η διαδικασία σχετικά με τις αποζημιώσεις για τη συλλογή δειγμάτων στο πλαίσιο της Ενεργητικής Επιτήρησης της Λύσσας περιγράφεται στην υπ’ αριθ. 1761/67768/10.06.2016 εγκύκλιο της Διεύθυνσης Υγείας των Ζώων του ΥΠ.Α.Α.Τ.
Υπενθυμίζεται ότι οι κυνηγοί και οι φύλακες θήρας δικαιούνται αποζημίωση για την προσκόμιση των αλεπούδων στις κατά τόπους κτηνιατρικές υπηρεσίες: «30 ΕΥΡΩ» για κάθε αλεπού που θανατώνουν στο πλαίσιο της ενεργητικής επιτήρησης της Λύσσας και «50 ΕΥΡΩ» για κάθε αλεπού που ανευρίσκουν νεκρή (όχι πτώμα σε προχωρημένη σήψη, όχι πυροβολημένο ή δηλητηριασμένο ζώο), στο πλαίσιο της παθητικής επιτήρησης της νόσου. Στο παρόν επισυνάπτεται το έντυπο που πρέπει να συμπληρώσει ο κυνηγός ή φύλακας θήρας για την αποζημίωσή του, προκειμένου να γνωρίζει τα στοιχεία που θα του ζητηθούν.

Η αφίσα και το δισέλιδο φυλλάδιο – Ενημερωτικό τρίπτυχο σχετικά με τη συλλογή δειγμάτων αλεπούδων για το πρόγραμμα της Λύσσας – Αποζημιώσεις και τον τρόπο συλλογής και συσκευασίας νεκρών ζώων και θανατωμένων αλεπούδων μπορούν να αναζητηθούν στην κεντρική ιστοσελίδα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (http://www.pkm.gov.gr → «Ενδιαφέρουν τον πολίτη» → Ενημέρωση για τη Λύσσα) ή στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων http://www.minagric.gr. → Πολίτης → Νοσήματα που μεταδίδονται από τα ζώα στον άνθρωπο → Λύσσα).

 

Τονίζεται ότι για να εξαλειφθεί η λύσσα από την Ελλάδα πρέπει να εμβολιάζονται από κτηνίατρο τα σκυλιά και οι γάτες, ώστε να προστατεύονται έναντι της λύσσας και να μην υπάρχει περίπτωση να μεταδώσουν τη νόσο σε άνθρωπο και να συλλέγονται, πέραν των αλεπούδων που έχουν θανατωθεί στο πλαίσιο της ενεργητικής επιτήρησης, ζώα της άγριας πανίδας και κατοικίδια θηλαστικά που ανευρίσκονται νεκρά, για να ελέγξουμε εάν ο ιός της Λύσσας στα ζώα έχει καταπολεμηθεί (τα δείγματα αυτά μπορούν να συλλέγουν οι κυνηγοί, οι φύλακες θήρας, οι δασικοί υπάλληλοι και τα μέλη Περιβαλλοντικών Οργανώσεων).
Συνεχίστε την ανάγνωση «Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας: «Οδηγίες και μέτρα ασφάλειας κατά της γρίπης των πτηνών και της λύσσας».»

Μαθήματα συνύπαρξης με.. λύκους (στη Γερμανία).

Λύκοι τριγυρίζουν και πάλι στα δάση της Γερμανίας, αφού αφανίστηκαν πριν από έναν και πλέον αιώνα. Η κυβέρνηση παρέχει τώρα σχεδόν μισό εκατομμύριο ευρώ για να μάθει τους ανθρώπους πώς να ζουν ειρηνικά μαζί τους.

 

Την δεκαετία του 1990 εμφανίστηκαν ξανά λύκοι στη Γερμανία και τώρα πια ο πληθυσμός τους σε εθνικό επίπεδο υπολογίζεται ότι φτάνει περίπου τα 80 ενήλικα άτομα. Αλλά η επανεμφάνιση μεγάλων σαρκοφάγων ζώων σε συνδυασμό με τον γερμανικό τρόπο ζωής έχει προκαλέσει ανησυχία σε ορισμένα τμήματα της κοινωνίας.

Αποφεύγουν τους ανθρώπους, όμως έχουν θανατώσει περίπου 125 κτηνοτροφικά ζώα από αγροκτήματα μέσα στον 21ο αιώνα. Για το σκοπό αυτό, η υπουργός Περιβάλλοντος Barbara Hendricks ανακοίνωσε ότι θα δαπανήσει 425.000 € για την παροχή συμβουλών και ενημέρωσης προς τους πολίτες σχετικά με τους λύκους.

Τα χρήματα θα πάνε σε μια κεντρική ομάδα εργασίας που βρίσκεται στο Görlitz όπου μια επιτροπή θα είναι σε συνεχή επαφή με τις κρατικές αρχές που συλλέγουν στοιχεία για τις εμφανίσεις των λύκων σε ολόκληρη τη χώρα.

Οι λύκοι προστατεύονται αυστηρά από το γερμανικό κράτος, κάτι που σημαίνει ότι σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται το κυνήγι τους. Βεβαία, ακόμη και να μην τους σκοτώσει άνθρωπος, πάντα υπάρχει κίνδυνος – και μεγαλύτερος μάλιστα- να χτυπηθούν από αυτοκίνητο.

Η επιστροφή των λύκων είναι ένας λόγος για να γιορτάσουμε” δήλωσε η Hendricks “και παράλληλα είναι μια τεράστια πρόκληση καθώς οι άνθρωποι θα πρέπει να μάθουν να συνυπάρχουν με τους λύκους”.

“Οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι και οι κυνηγοί, όσοι γενικά εκτίθενται είτε λόγω δουλειάς είτε λόγω κατοικίας εφόσον οι λύκοι τριγυρνούν περισσότερο στις δικές τους περιοχές, όλοι πρέπει να είναι μέρος της συζήτησης σχετικά με το που και πως ζουν αυτά τα πλάσματα. Είναι καθήκον μας να μετριάσουμε αυτή τη σύγκρουση και να την κάνουμε όσο το δυνατόν μικρότερη», προσθέτοντας ότι “με τον καιρό οι πολίτες αλλά και οι λύκοι θα βρουν τους ρυθμούς τους”.

Τόσο η Hendricks όσο και ο Beate Jessel από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία για την Προστασία της Φύσης τόνισαν την ανάγκη για διατύπωση σαφών κανόνων σχετικά με την συνύπαρξη ανθρώπων και λύκων.

Ο λύκος δεν είναι το πρόβλημα – είναι το πώς θα ενεργήσουμε γύρω από αυτόν”, δήλωσε ο Jessel.

Σε κάθε περίπτωση οι συζητήσεις για τους λύκους στη Γερμανία έχουν «ανάψει» το τελευταίο διάστημα και ανάμεσα στους χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που υποστηρικτές και πολέμιοι της αυστηρής προστασίας του συγκεκριμένου είδους ανταλλάσσουν επιχειρήματα με έκδηλο εκνευρισμό για το τι πρέπει να γίνει.

Πληροφορίες: allesgr.de, www.spiegel.de Συνεχίστε την ανάγνωση «Μαθήματα συνύπαρξης με.. λύκους (στη Γερμανία).»

Στο έλεος λαθροθηρών το αγριόγιδο στα σύνορα με Αλβανία…..

Oι αντιλόπες των ελληνικών βουνών
Oι αντιλόπες των ελληνικών βουνών

Περιβαλλοντικό διασυνοριακό έγκλημα, χαρακτηρίζουν οι ειδικοί τον αποδεκατισμό της «αντιλόπης των ελληνικών βουνών», του προστατευόμενου αγριόγιδου στο Γράμμο, λόγω της παράνομης λαθροθηρίας στα ελληνοαλβανικά σύνορα και ζητούν από τις κυβερνήσεις των δύο χωρών, αντιμετώπιση της κατάστασης λίγο πριν την εξαφάνιση του είδους.

Ο βουλευτής Ιωαννίνων του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Καραγιάννης, κατέθεσε στη Βουλή, την αναφορά-επιστολή της οργάνωσης «Αγριόγιδο στα Βουνά – Balkan Chamois Society», με την οποία ενημερώνει για τη διασυνοριακή λαθροθηρία του προστατευόμενου αγριόγιδου, που ενδημεί στα βουνά της ελληνοαλβανικής μεθορίου.

Ειδικότερα, η οργάνωση ενημερώνει πως σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, τα αγριόγιδα στην περιοχή του Γράμμου, κοντά στο χωριό Πληκάτι του Δήμου Κόνιτσας, βρίσκονται λίγο πριν την εξαφάνισή τους. Ο πρόεδρος της οργάνωσης, βιολόγος Χαρητάκης Παπαϊωάννου, αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, πως το αγριόγιδο είναι εύκολος στόχος, διότι στέκεται πάνω σε βραχώδεις πλαγιές και μέσα σε λίγα μόλις χρόνια, με την συνεχή λαθροθηρία στην περιοχή, έχουν εξοντωθεί δεκάδες.

Πρόκειται για ιδιαίτερα σπάνιο και προστατευόμενο είδος ορεινής αντιλόπης, που φέρει το κοινό όνομα στα ελληνικά «αγριόγιδο», στα αλβανικά «Dhia e Eger» και στην επιστημονική ορολογία «Rupicapra rupicapra». Σημειώνεται, ότι το εν λόγω είδος και συγκεκριμένα το υποείδος που ενδημεί στην βαλκανική Χερσόνησο (Rupicapra rupicapra balcanica), συγκροτείται από μικρούς και ευάλωτους απομονωμένους πληθυσμούς, συνήθως κάτω από 100 άτομα ο καθένας τους, που στο σύνολό τους αριθμούν το πολύ 1.000 ζώα σε κάθε μία από τις δύο χώρες.

Στην αναφορά της οργάνωσης, επισημαίνεται επίσης, πως τα περιστατικά, τόσο λαθροϋλοτομίας, όσο και λαθροθηρίας, είναι πολλαπλάσια των δυνατοτήτων του αρμόδιου Δασαρχείου Κόνιτσας, στο οποίο παρατηρείται σοβαρή έλλειψη σε προσωπικό, ενώ γίνονται αναφορές σε δύο συγκεκριμένα περιστατικά με Αλβανούς λαθροθήρες:

«Σας ενημερώνουμε ότι, την Πέμπτη 2 Ιουνίου 2016, ειδοποιηθήκαμε από μέλος του συλλόγου μας, ότι λαθροκυνηγός με τουφέκι, εισχωρήσας παράνομα στη χώρα από την Αλβανία, βρισκόταν εντός του ενδιαιτήματος του αγριόγιδου στην περιοχή του Πληκατίου του Δήμου Κόνιτσας στο όρος Γράμμος και είχε ήδη, πυροβολήσει δυο φορές προς το κοπάδι των αγριόγιδων. Ενημερώσαμε τον Αστυνομικό Διευθυντή Ιωαννίνων, το Υπουργείο Περιβάλλοντος της Ελλάδας και άλλους φορείς στην Ελλάδα και στην Αλβανία, προκειμένου να ενεργήσουν σχετικά, αλλά δεν κατέστη δυνατόν να ενεργοποιηθεί ο σχετικός μηχανισμός, ώστε να εντοπισθεί και συλληφθεί ο δράστης.

Επίσης πρόσφατα, και συγκεκριμένα την Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2016, για άλλη μια φορά, λαθροκυνηγός αγριόγιδων εισήλθε παράνομα από το αλβανικό έδαφος στην ελληνική επικράτεια, εντός του εν λόγω ενδιαιτήματος του αγριόγιδου στο όρος Γράμμος, πλησίον του χωριού Πληκάτι του Δήμου Κόνιτσας και έπειτα από αλλεπάλληλους πυροβολισμούς, κατάφερε να σκοτώσει ένα από τα τελευταία 5 (;) αγριόγιδα.
Μάλιστα, ο εν λόγω λαθροκυνηγός εθεάθη από τρία μέλη του συλλόγου μας να απομακρύνεται από το ελληνικό έδαφος προς το αλβανικό, με το τουφέκι και το παράνομο θήραμά του, το αγριόγιδο, φορτωμένο στην πλάτη του.

Η επιστολή απευθύνεται στους πρωθυπουργούς Ελλάδας και Αλβανίας και στους συναρμόδιους υπουργούς Εξωτερικών, Άμυνας, Εσωτερικών, Δικαιοσύνης και Περιβάλλοντος των δύο χωρών και αιτείται την ανάληψη πρωτοβουλιών από τις κυβερνήσεις των δύο χωρών, προκειμένου να αντιμετωπιστεί άμεσα αυτό το κρίσιμο περιβαλλοντικό ζήτημα.

Συνεχίστε την ανάγνωση «Στο έλεος λαθροθηρών το αγριόγιδο στα σύνορα με Αλβανία…..»

Μεγάλη έρευνα στη Ρόδο για τον εντοπισμό «άθλιου ατόμου» που εκτέλεσε 14 ελάφια σε δασική περιοχή.

Μεγάλη επιχείρηση της θηροφυλακής με την δασική υπηρεσία, την αστυνομία και την κτηνιατρική, βρίσκεται σε εξέλιξη το τελευταίο διήμερο, για τον εντοπισμό και τη σύλληψη ατόμου ή ατόμων τα οποία κατάφεραν να εκτελέσουν 14 αρσενικά και θηλυκά ελαφάκια στην ευρύτερη περιοχή των Μαριτσών.

Μεγάλη επιχείρηση της θηροφυλακής με την δασική υπηρεσία, την αστυνομία και την κτηνιατρική, βρίσκεται σε εξέλιξη το τελευταίο διήμερο, για τον εντοπισμό και τη σύλληψη ατόμου ή ατόμων τα οποία κατάφεραν να εκτελέσουν 14 αρσενικά και θηλυκά ελαφάκια στην ευρύτερη περιοχή των Μαριτσών.

Αυτή τη στιγμή, παρουσία δικαστικού λειτουργού, που συνοδεύει το κλιμάκιο των ερευνών, βρίσκεται σε εξέλιξη μεγάλη έρευνα σε σπίτια διαφόρων υπόπτων, μέχρι να εντοπιστεί και να συλληφθεί ο δράστης.


Υπάρχει πληθώρα φωτογραφιών στον σύνδεσμο της Ροδιακής.

 

Συνεχίστε την ανάγνωση «Μεγάλη έρευνα στη Ρόδο για τον εντοπισμό «άθλιου ατόμου» που εκτέλεσε 14 ελάφια σε δασική περιοχή.»

H ΚΟΜΑΘ συνεργάζεται πλέον με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Φασιανοειδών και φορείς από την Αγγλία και τη Γαλλία για την προστασία του κολχικού φασιανού στην Ελλάδα.

(Υπήρξε) Συνεργασία της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας-Θράκης, ΚΟΜΑΘ με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Φασιανοειδών και φορείς από την Αγγλία και τη Γαλλία για την προστασία του κολχικού φασιανού στην Ελλάδα.

Στο Δ. Νέστου βρίσκεται ο τελευταίος γηγενής πληθυσμός του κολχικού φασιανού (Phasianus colchicus colchicus) στην Ευρώπη.
Ο κολχικός φασιανός στις αρχές του 20ου αιώνα διαβίωνε σε αρκετές περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας. Σήμερα ένας μικρός πληθυσμός απαντά μόνο στο Δέλτα του Νέστου. Ο πληθυσμός αυτός είναι ίσως το μοναδικό υπόλειμμα του γενετικά καθαρού και άγριου πληθυσμού του είδους στον ευρωπαϊκό χώρο.
Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας – Θράκης (ΚΟΜΑΘ εδώ και πολλά χρόνια ενδιαφέρεται για την προστασία και ανάδειξη του είδους, του οποίου το κυνήγι εδώ και δεκαετίες απαγορεύεται. Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας – Θράκης (ΚΟΜΑΘ), σε συνεργασία με το Δασαρχείο Καβάλας και τον Κυνηγετικό Σύλλογο Χρυσούπολης εργάζεται για την προστασία του κολχικού φασιανού, την εκπόνηση σχετικών μελετών, τη σύνταξη διαχειριστικών σχεδίων, τη διατύπωση προτάσεων διατήρησης, τη συγγραφή βιβλίων και επιστημονικών εργασιών και την εργασία πεδίου με δράσεις βελτίωσης ενδιαιτημάτων και καταγραφής της παρουσίας του είδους.

Το έργο αυτό κίνησε το ενδιαφέρον της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας και συγκεκριμένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Φασιανοειδών (WPA) και του Οργανισμού Θήρας και Προστασίας Άγριας Ζωής της Μεγάλης Βρετανίας (Game & Wildlife Conservation Trust). Ειδικοί επιστήμονες από αυτούς τους οργανισμούς, σε συνεργασία με το επιστημονικό προσωπικό της ΚΟΜΑΘ κατέληξαν στην κατάρτιση ειδικών διαχειριστικών σχεδίων και στην από κοινού δράση για την προστασία και ανάδειξη του κολχικού φασιανού.

Η έως τώρα συνεργασία κατέληξε στη σύναψη επίσημης συνεργασίας και την έναρξη ειδικού έργου «Πειραματικές Δράσεις για την Προστασία του Κολχικού Φασιανιού στο Δέλτα του Νέστου – Experimental Conservation Actions for Black Necked Pheasant in Nestos Delta”.  Το έργο έχει διάρκεια 6 ετών (2017-2022) και χρηματοδοτείται κατά 50% από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Φασιανοειδών (WPA) και κατά 50% από την Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας – Θράκης, ενώ θα υλοποιηθεί με την συμμετοχή των τμημάτων του WPA στην Αγγλία και τη Γαλλία και του Οργανισμού Θήρας και Προστασίας Άγριας Ζωής της Μεγάλης Βρετανίας. Συνεχίστε την ανάγνωση «H ΚΟΜΑΘ συνεργάζεται πλέον με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Φασιανοειδών και φορείς από την Αγγλία και τη Γαλλία για την προστασία του κολχικού φασιανού στην Ελλάδα.»

(Πραγματική) Παρέλαση από σπάνια υδρόβια πουλιά στο Καλοχώρι και Δέλτα Αξιού!

Η ευρύτερη περιοχή του πάρκου.
Η περιοχή του ΓΑΛΑ, εικόνα Αρχείου

(Πραγματική) Παρέλαση από σπάνια πουλιά σε Καλοχώρι και Δέλτα Αξιού!

Πρόκειται για είδη που αναπαράγονται στη Σκανδιναβία και τη Σιβηρία και εμφανίζονται σπάνια στη Βόρεια Ελλάδα με βαρυχειμωνιές.

Τα μεγάλα κρύα στη βορειοανατολική Ευρώπη έχουν αναγκάσει πολλά πουλιά να κατευθυνθούν προς την προστατευόμενη περιοχή Δέλτα Αξιού, και μάλιστα την τελευταία εβδομάδα καταγράφηκαν στην περιοχή του παράκτιου τμήματος Γαλλικού-Αξιού-Λουδία-Αλιάκμονα αρκετά ασυνήθιστα για τη χώρα μας είδη. Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Φορέας Διαχείρισης του Δέλτα, πρόκειται για είδη που αναπαράγονται στη Σκανδιναβία και τη Σιβηρία και εμφανίζονται σπάνια στη Βόρεια Ελλάδα με βαρυχειμωνιές.

Το πιο σπάνιο πουλί που παρατηρήθηκε και φωτογραφήθηκε -όσον αφορά την εμφάνισή του στη χώρα μας-  είναι μία χιονόπαπια, στις γκιόλες του παράκτιου αναχώματος στην περιοχή της Χαλάστρας.
«Είδαμε ένα πανέμορφο παπί, διαφορετικό από αυτά που βλέπουμε συνήθως. Όπως το ταυτοποιήσαμε με βάση τον Οδηγό Πουλιών είμαι μία θηλυκή χιονόπαπια», λέει η Εύα Κατράνα, βιολόγος στο Φορέα Διαχείρισης Δέλτα Αξιού.

Η χιονόπαπια Clangula hyemalis χρησιμοποιεί ως τόπο αναπαραγωγής της βαλτότοπους σε τούνδρες, αλλά και παράκτιες περιοχές και μεγάλες ορεινές λίμνες στο βόρειο Ατλαντικό, την Αλάσκα, το βόρειο Καναδά, τη Βόρεια Ευρώπη και τη Ρωσία.
Είναι είδος μεταναστευτικό που διαχειμάζει κατά μήκος των ανατολικών και δυτικών ακτών της  Βόρειας Αμερικής, στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών στον Καναδά, στις ακτές της Βόρειας Ευρώπης και της Ασίας, ενώ η πιο σημαντική περιοχή όπου διαχειμάζει είναι η Βαλτική Θάλασσα, όπου συγκεντρώνονται περισσότερα από 4,5 εκατ. πουλιά.

Είναι η τέταρτη χρονιά που το είδος εμφανίζεται στην προστατευόμενη περιοχή Δέλτα Αξιού. Μέχρι τώρα είχε καταγραφεί με δύο άτομα το 2008, ένα το 2010, και τρία το 2014.

anas 

 
Οι παρατηρητές πουλιών που έχουν συρρεύσει στην περιοχή από την ευρύτερη περιοχή, αλλά και από άλλες περιοχές της Ελλάδας, κατέγραψαν επίσης, στην περιοχή του Γαλλικού ποταμού, τρεις βελουδόπαπιες, είδος τρωτό παγκοσμίως.
Η βελουδόπαπια καταγράφηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο Δέλτα του Αξιού το 1961 και έκτοτε έχει καταγραφεί στην προστατευόμενη περιοχή Δέλτα Αξιού άλλες πέντε χρονιές, πριν τη φετινή, όπως αναφέρει ο ερευνητής-ορνιθολόγος Στρατής Μπουρδάκης.

 
Εκτός από τις βόρειες θαλασσόπαπιες, φέτος καταγράφηκε στην περιοχή και ο μεγαλύτερος αριθμός από διαχειμάζοντα χειμωνοβουτηχτάρια (τρωτό παγκοσμίως και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σχεδόν απειλούμενο στην Ευρώπη) που έχει καταγραφεί στην Ελλάδα, με 5-6 άτομα. Τις τελευταίες μέρες καταγράφηκε στον Αλιάκμονα και ένα θηλυκό κεφαλούδι Oxyura leucocephala, είδος παγκοσμίως απειλούμενο με εξαφάνιση και εξαιρετικά σπάνιο στην περιοχή.
 

Εξάλλου, στο θαλάσσιο τμήμα έχουν έρθει, μεταξύ άλλων, δεκάδες σκουφοπρίστες Mergus serrator  (τρωτό σε Ευρωπαϊκή Ένωση και σχεδόν απειλούμενο σε Ευρώπη) και λαμπροβούτια Gavia arctica, καθώς και δύο κηλιδοβούτια Gavia stellata.

Σύμφωνα πάντως με τον κ. Μπουρδάκη, λόγω της αναμενόμενης κακοκαιρίας αναμένονται και νέες αφίξεις το επόμενο διάστημα, που θα προσελκύσουν και πολλούς παρατηρητές πουλιών από την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης και από όλη την Ελλάδα.
Όπως λέει ο ίδιος, «η θαλάσσια περιοχή του ΓΑΛΑ από τις εκβολές του Δενδροπόταμου και του Γαλλικού ως την Αλυκή Κίτρους για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι είναι ότι από τις κορυφαίες περιοχές στην Ελλάδα για τα υδρόβια πουλιά».

Συνεχίστε την ανάγνωση «(Πραγματική) Παρέλαση από σπάνια υδρόβια πουλιά στο Καλοχώρι και Δέλτα Αξιού!»

Αύξηση της θήρας του αγριόχοιρου, διαχειριστικά μέτρα και αποζημιώσεις για τις ζημιές στις καλλιέργειες


Το θέμα της αύξησης του πληθυσμού του αγριόχοιρου και των μέτρων αντιμετώπισης που προτείνουν οι κυνηγετικές οργανώσεις έφερε με αναφορά του στη Βουλή ο βουλευτής Κοζάνης της ΝΔ  Γεώργιος Κασαπίδης.

Η αναφορά γίνεται προς τους υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων και Περιβάλλοντος & Ενέργειας σε συνέχεια σχετικού εγγράφου της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας Θράκης (ΚΟΜΑΘ) αναφορικά με την αύξηση του πληθυσμού του αγριόχοιρου στη Δυτική Μακεδονία και τις απόψεις των Κυνηγητικών Συλλόγων της περιοχής.

 

Αναλυτικά το έγγραφο της ΚΟΜΑΘ αναφέρει τα εξής:

 

Η αύξηση του πληθυσμού του αγριόχοιρου στη Δυτική Μακεδονία
Οι απόψεις των Κυνηγητικών Συλλόγων της Δυτικής Μακεδονίας

 

Η αύξηση του πληθυσμού του αγριόχοιρου στη Δυτική Μακεδονία, αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα, δεν αποτελεί μια μοναδική περίπτωση. Η αύξησή του αγγίζει το 400% σε μερικά μέρη της Ευρώπης, ενώ ο μέσος όρος αγγίζει το 250%, όπως προκύπτει από μελέτη που συνέταξαν από κοινού η Ένωση Ευρωπαίων Γαιοκτημόνων (ELO), το Ιβηρικό Ινστιτούτο Μελετών Περιβάλλοντος (ΙΙΜΑ), η Wildlife Estates και η Friends of the CountrysideI ».

Η απουσία φυσικών θηρευτών, η αλματώδης ανάπτυξη του πληθυσμού τους λόγω ανενόχλητης, αναπαραγωγής, η εγκατάλειψη της ορεινής υπαίθρου και ο περιορισμός της ελεύθερης κτηνοτροφίας, έχουν συνέπεια τη μεγάλη δάσωση περιοχών, που ήταν πριν καλλιεργήσιμη γη ή λιβαδικές εκτάσεις. Παράλληλα η εντατικοποίηση της θηροφύλαξης με την ίδρυση της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής των Κυνηγετικών Οργανώσεων και η αποτελεσματική προστασία των ειδών της άγριας πανίδας από περιορισμένα ευτυχώς φαινόμενα λαθροθηρίας, οδήγησαν σταδιακά στην σημερινή κατάσταση.

Οι αλλαγές στην κοινή αγροτική πολιτική με την προώθηση των καλλιεργειών καλαμποκιού και ηλιόσπορου που προσελκύουν και παρέχουν περισσότερη και άφθονη τροφή στον αγριόχοιρο, οδηγεί τους αυξημένους πληθυσμούς, οπό τις ορεινές δυσπρόσιτες περιοχές στις πεδινές, με τις εντατικές και εκτατικές αγροτικές καλλιέργειες.

Ο υβριδισμός, που παρουσιάζεται σε μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού του αγριόχοιρου είναι ακόμα ένας παράγοντας που οδήγησε στην αύξηση της αναπαραγωγικότητας του είδους, συνέβαλε όμως στη γενετική μόλυνση του πληθυσμού του, με πολύ σοβαρές επιπτώσεις στη φυσική βιοποικιλότητα.
Ο υβριδισμός συντελείται με:

– τις διασταυρώσεις των οικόσιτων χοίρων ελευθέρας βοσκής, ή των υβριδίων ελευθέρας βοσκής (ημιάγρια) με τους καθαρόαιμους αγριόχοιρους.

– τη «διαφυγή» των υβριδίων ελευθέρας βοσκής (ημιάγριων), κυρίως των αρσενικών, και την μετέπειτα διασταύρωσή τους με τους καθαρόαιμους αγριόχοιρους.

Ο θηραματικός πλούτος της περιοχής μας, αποτελεί για τις κυνηγετικές οργανώσεις, ένα ανανεώσιμο φυσικό πλούτο, ενώ η θήρα είναι μια αρχέγονη παραδοσιακή δραστηριότητα. Η θήρα μπορεί να αποτελέσει ένα δυναμικό εργαλείο διαχείρισης και λύσης ή μετριασμού του προβλήματος που προέκυψε. Στην κατεύθυνση αυτή και με την σοβαρότητα των κυνηγετικών οργανώσεων, που από το νόμο ορίζονται ως συνεργάτες των αντίστοιχων αρμοδίων κρατικών αρχών, σας καταθέτουμε τις προτάσεις μας για την αντιμετώπιση του θέματος.

Άμεσα:

Α) ένταξη των ζημιών φυτικής παραγωγής από αγριόχοιρο στις αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ, αντίστοιχα με τις αποζημιώσεις που δίνονται για καταστροφές στο κτηνοτροφικό κεφάλαιο.

Β) εφαρμογή του άρθρου 259 παράγραφος 2 του Δασικού κώδικα (Νόμος 86/1969) που δίνει στον Γ.Γ. της Αποκεντρωμένης Διοίκησης τη δυνατότητα να λάβει άμεσα διαχειριστικά μέτρα.

Γ) εξέταση της δυνατότητας αύξησης της κάρπωσης, ανά κυνηγετική έξοδο και ανά ομάδα κυνηγών, από την τρέχουσα κυνηγετική περίοδο.

Δ) να επιτραπεί στους κυνηγετικούς συλλόγους να προβούν σε δράσεις βελτίωσης ενδιαιτημάτων και εκτός καταφυγίων άγριας ζωής, σε ορεινές και δυσπρόσιτες περιοχές, ώστε να κρατηθούν οι αγριόχοιροι μακριά από τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις (σπορές, ρίψεις τροφών με συγκεκριμένη μέθοδο, κατασκευή υδατοσυλλεκτών). Οι δαπάνες να γίνουν αποδεκτές από τις δασικές αρχές ως φιλοθηραματικές.

Ε) η θήρα του αγριόχοιρου σε περίπτωση χιονόπτωσης να απαγορεύεται όχι εκ των πρότερων, αλλά όπως ορίζει η δασική νομοθεσία μόνο κατά τη διάρκεια ακραίων καιρικών φαινομένων. Να μην εκδίδονται απαγορεύσεις θήρας σε περίπτωση απλής χιονοκάλυψης. Στην περίπτωση αυτή ο νομοθέτης ορίζει ότι απαγορεύεται η θήρα με παρακολούθηση των ιχνών!

Έμμεσα:

1. Να επανεξεταστούν ο αριθμός και η έκταση των καταφυγίων άγριας ζωής ως προ της αποτελεσματικότατα και χρησιμότητά τους και ιδίως εκείνων που βρίσκονται κοντά σε εκτάσεις με εντατικές αγροτικές καλλιέργειες.

2. Να υπάρξει Νομοθετική ρύθμιση ως προς την ελεύθερη χοιροτροφία.

3. Να τροποποιηθεί ο Νόμος 3937/2011 άρθρο 5 παράγραφος 4.2 για τα καταφύγια άγρια ζωής και να επιτραπεί, όπως και στο νόμο 2637/1998 άρθρο 57 παράγραφος 6 που αντικατέστησε, η «κατ’ εξαίρεση σύλληψη ειδών της άγριας πανίδας και μεταφορά τους προς εμπλουτισμό άλλων περιοχών». Συνεχίστε την ανάγνωση «Αύξηση της θήρας του αγριόχοιρου, διαχειριστικά μέτρα και αποζημιώσεις για τις ζημιές στις καλλιέργειες»

«Οι λύκοι βρίσκονται προ των πυλών του Παρισιού»!!!… (Αντε, και στον πύργο του Αϊφελ)

Φωτό-άρθρου: «Αντε, και στον πύργο του Αϊφελ».  Πηγή: Times / Ehlers / Getty

The Times:
Επισκέψεις / Οι λύκοι ξανά στο Παρίσι έπειτα από 100 χρόνια.

Προς τα τέλη του Μεσαίωνα το Παρίσι ζούσε με έναν άλλο φόβο εκτός από εκείνον των μαγισσών: ήταν ο φόβος των λύκων.
Που τι έκαναν; Oπως υπενθυμίζουν πολύ παραστατικά οι Times, ξέθαβαν ακόμη και τα φρεσκοθαμμένα πτώματα από τα νεκροταφεία για να βρουν την τροφή τους και καμιά φορά άρπαζαν και κανένα μωρό από την κούνια του.
Το γεγονός λοιπόν ότι εμφανίστηκαν λύκοι στην περιφέρεια του Παρισιού για πρώτη φορά τα τελευταία εκατό χρόνια, θα πρέπει μάλλον να ξύπνησε κάποια από εκείνες τις παλιές και τρομακτικές μνήμες της πόλης.

«Οι λύκοι βρίσκονται προ των πυλών του Παρισιού» δηλώνει ο Ζαν Λικ Βαλερί, επικεφαλής του Παρατηρητηρίου των Λύκων. Οι αρμόδιες υπηρεσίες παραδέχονται την ύπαρξή τους, διαφωνούν όμως ότι έχουν φτάσει τόσο κοντά.
Κι ο γάλλος «λυκολόγος» υποθέτει ότι οι αρχές αποκρύπτουν την αλήθεια για να μην εξάψουν τα πάθη σε μια χώρα που δεν αγάπησε ποτέ τους λύκους της:
«Δυσάρεστοι από κάθε άποψη…   Ζωντανοί είναι μισητοί και βλαβεροί, ενώ πεθαμένοι είναι», έγραφε τον 18ο αιώνα ο φυσιοδίφης κόμης Μπουφόν.
Και μετά ανέλαβαν οι κυνηγοί: ενώ τον 15ο αιώνα λύκοι ζούσαν στο 90% της Γαλλίας, τη δεκαετία του 1930 είχαν εξαφανιστεί.

Εμφανίστηκαν ξανά το 1992 περνώντας τις Αλπεις από την Ιταλία. Και σήμερα ο πληθυσμός τους υπολογίζεται στα 300 άτομα, ενώ εκτιμάται ότι σκότωσαν περίπου 9.000 πρόβατα τον περασμένο χρόνο.
Ε, κάπως πρέπει να φάνε κι αυτοί. Γιατί μάλλον αυτή τη φορά δεν θα σκάψουν στους τάφους των παρισινών νεκροταφείων.

Συνεχίστε την ανάγνωση ««Οι λύκοι βρίσκονται προ των πυλών του Παρισιού»!!!… (Αντε, και στον πύργο του Αϊφελ)»

Η σύλληψη κατοχή, αιχμαλωσία, διακίνηση και εμπορία ωδικών πτηνών της ελληνικής ορνιθοπανίδας είναι παράνομη!

Η Ελλάδα είναι μια χώρα με πλούσια βιοποικιλότητα, στην οποία συμπεριλαμβάνονται και πολλά σπάνια και απειλούμενα είδη ωδικών πτηνών που ζουν σε άγρια / φυσική κατάσταση και προστατεύονται από την ελληνική νομοθεσία.

Σύμφωνα με τις διατάξεις της αριθ. Η.Π.37338/1807/Ε103/1-9-2010 Κοινής Υπουργικής Απόφασης, όπως αυτή ισχύει σήμερα, για όλα τα είδη της ορνιθοπανίδας της ελληνικής επικράτειας που ζουν σε άγρια / φυσική κατάσταση απαγορεύεται: ο από πρόθεση φόνος ή σύλληψή τους με οιονδή­ποτε τρόπο, η από πρόθεση αφαίρεση και η ολική ή μερική καταστροφή των φωλιών και των αυγών τους, η συλλογή των αυγών τους από το φυσικό περιβάλλον και η κατοχή τους έστω και κενών, η κατοχή, η διατήρηση σε αιχμαλωσία, η έκθεση σε κοινή θέα και η ταρίχευση των ειδών των οποίων απαγορεύεται η θήρα και η σύλληψη, καθώς και η έκθεση σε κοινή θέα νεκρών πτηνών, η σκόπιμη ενόχλησή τους ιδίως κατά την περίοδο αναπαραγωγής και εξαρτήσεως των νεοσσών.

Επιπλέον, με την ίδια Κοινή Υπουργική Απόφαση, απαγορεύεται: η εμπορική εκμετάλλευση, αγοραπωλησία, εισαγωγή, εξαγωγή, επανεξαγωγή, η εντός ή εκτός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας μεταφορά προς πώληση και η κατοχή προς πώληση ζώντων ή νεκρών αγρίων πτηνών καθώς και οιουδήποτε μέρους ή προϊόντος που προέρχεται από άγριο πτηνό και που αναγνωρίζεται εύκολα.

Ενδεικτικά παραθέτουμε πίνακα με ορισμένα από τα είδη ωδικών πτηνών της ελληνικής ορνιθοπανίδας που γίνονται αντικείμενο παράνομης σύλληψης, κατοχής, διατήρησης σε αιχμαλωσία, διακίνησης και εμπορίας: Συνεχίστε την ανάγνωση «Η σύλληψη κατοχή, αιχμαλωσία, διακίνηση και εμπορία ωδικών πτηνών της ελληνικής ορνιθοπανίδας είναι παράνομη!»