ΔΙΚΑΝΝΟ

Ειδήσεις για το κυνήγι, τα θηράματα και την ύπαιθρο μακριά από συμφέροντα και χορηγούς

Φασσοπερίστερο….. ενα χαμένο θήραμα.

Το Φασσοπερίστερο είναι πτηνό της οικογενείας των Περιστεριδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Columba oenas και περιλαμβάνει 2 υποείδη.

Παρ’όλο είναι αρκετά κοινό στην Ευρώπη, το φασσοπερίστερο παραμένει το σπανιότερο από τα τρία είδη του γένους Columba στην ήπειρο μας, κάτι που οφείλεται κατά κύριο λόγο στην αποψίλωση των δασικών ενδιαιτημάτων, απαραίτητων για το φώλιασμα του πτηνού.

Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι, κατά τους περασμένους αιώνες, όταν τα δάση κυριαρχούσαν στο μεγαλύτερο τμήμα της Ευρώπης, αποτελούσε το κοινότερο από τα ευρωπαϊκά περιστέρια.

Στην Ελλάδα, απαντά το υποείδος Columba oenas oenas (Linnaeus, 1758).


Κύρια διαγνωστικά στοιχεία:

  • Απουσία λευκής περιοχής στον λαιμό και στο ουροπύγιο
  • Μαύρη ίριδα
  • Φωλιάζει σε δένδρα, κυρίως

Τάση παγκόσμιου πληθυσμού:   Ανοδική ↑ 

Ονοματολογία.

Η επιστημονική ονομασία του γένους Columba, είναι λατινική και αντιστοιχεί ακριβώς στην ελληνική λέξη Περιστέρι.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ετυμολογία του όρου oenas στην επιστημονική ονομασία του είδους: η λέξη είναι εκλατινισμένη απόδοση της ελληνικής οινάς-άδος και, σχετίζεται με τον οίνο (κρασί).
Συγκεκριμένα, η ίδια η λέξη έχει διάφορες σημασίες που, όλες σχετίζονται με τον οίνο: a) κρασί,  b) άμπελος, κλήμα,  c) αυτός που περιέχει κρασί,  d) τόπος με αμπέλια, αμπελώνας και  e) αι Οινάδες (=οι Μαινάδες).
Ο ονοματήσας το είδος είχε, πιθανότατα, το σκεπτικό ότι ο χρωματισμός του πτερώματος του φασσοπερίστερου, όπως άλλωστε συμβαίνει και με την φάσσα, έχει το χρώμα του κρασιού, ιδιαίτερα στην περιοχή του στήθους (ερυθρωπό όπως στα σταφύλια).

Ο όρος φάσσα έχει αρχαϊκή προέλευση αλλά είναι αγνώστου ετυμολογίας: [Ετυμογορία αρχ., αγν. ετύμου, που συνδ. με το αρχαϊκό ουσ. φάψ, φαβός μέσω τ. *φάζα< *<pas-ja, πβ. κ. νήσσα, κίσσα]. Η προσθήκη του επιθέματος περίστερο στην λαϊκή ονομασία του είδους, έγινε για να ξεχωρίζει από την συγγενική φάσσα, η οποία είναι αρκετά μεγαλύτερη.

Η αγγλική λαϊκή ονομασία του είδους «stock dove» : για το φασσοπερίστερο είχε προκαλέσει κάποια σύγχυση σχετικά με την προέλευσή της.
Επειδή η λέξη stock στην μοντέρνα αγγλική γλώσσα σημαίνει «απόθεμα», πιστευόταν ότι το συγκεκριμένο περιστέρι είχε εξημερωθεί και διετηρείτο ως απόθεμα τροφής ή ως εμπόρευμα, οδηγώντας στην λανθασμένη πεποίθηση ότι, είναι υβρίδιο που δημιουργήθηκε από τον άνθρωπο στα περιστεροτροφεία.
Ωστόσο, δεν ισχύει κάτι τέτοιο δεδομένου ότι, η λέξη stock προέρχεται από την παλαιά αγγλική stocc που σημαίνει κούτσουρο, στύλος, ραβδί, κορμός δένδρου.
Ως εκ τούτου, stock dove σημαίνει, κατά προσέγγιση, το «περιστέρι που ζει σε κούφια δέντρα», κάτι που ανταποκρίνεται απολύτως στην πραγματικότητα.

Συστηματική Ταξινομική

Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Λινναίο, με την σημερινή του ονομασία (Σουηδία, 1758). Πλησιέστεροι συγγενείς του θεωρούντα τα είδη Columba eversmanni και C. oliviae.

Γεωγραφική κατανομή υποειδών.

Το φασσοπερίστερο εμφανίζει σχετικά μικρό φάσμα κατανομής στον Παλαιό Κόσμο. Ωστόσο, μόνον η Ευρώπη αποτελεί την βασική επικράτειά του, στην Ασία απαντά σε λίγες περιοχές, ενώ στην Αφρική ανευρίσκεται μόνον σε ελάχιστους θυλάκους της βορειοδυτικής ηπείρου.

Συγκεκριμένα, στην Ευρώπη με εξαίρεση την Ισλανδία και το μεγαλύτερο τμήμα της Φιννοσκανδιναβίας, το φασσοπερίστερο εξαπλώνεται σε όλη σχεδόν την υπόλοιπη ήπειρο, σε όλες τις μορφές μετακίνησης, με τον κύριο όγκο του πληθυσμού στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη.

Στην Ασία, το φάσμα εξάπλωσης αποτελείται από μικρές, αποκομμένες μεταξύ τους, ζώνες με κύρια παρουσία στην Ρωσία μέχρι τα Ουράλια, την Τρανσκαυκασία και την Τουρκία. Επίσης, ανευρίσκεται και σε λίγους θυλάκους της Εγγύς και Μέσης Ανατολής, καθώς και σε σχετικά εκτεταμένη ζώνη στην περιοχή των Ορέων Αλτάι.

Τα ανατολικότερα όρια της ασιατικής επικράτειας βρίσκονται στην περιοχή του Νοβοσιμπίρσκ στα βόρεια και στην ΒΔ. Κίνα, στα νότια. Προς νότον, φθάνει μέχρι την χερσόνησο του Σινά στα δυτικά και στα σύνορα Ιράκ-Ιράν στα ανατολικά.

Στην Αφρική, τέλος, το φασσοπερίστερο απαντά μόνο σε κάποιες περιοχές του Μαρόκου και, πιθανόν, της Αλγερίας, στα βορειοδυτικά, ενώ στα ανατολικά κατεβαίνει μέχρι την ΒΑ. Αίγυπτο (Σινά) .

Περιοχές αναπαραγωγής (επιδημητικό ή/και καλοκαιρινός επισκέπτης):

1. Columba oenas oenas –> Ευρώπη και ΒΔ. Αφρική, ανατολικά προς Β. Ιράν, ΒΑ. Καζακστάν και Δ, ΒΔ. Σιβηρία

2. Columba oenas yarkandensis –>  ΝΔ. Τουρκμενιστάν ανατολικά προς Τιεν Σαν και λεκάνη Ταρίμ στην Δ. Κίνα, μέχρι την Λίμνη Λοπ Νούρ ( Είναι πιο ανοικτόχρωμο από το 1, με λίγο μακρύτερες πτέρυγες ).

(σημ. με έντονα γράμματα το υποείδος που απαντά στον ελλαδικό χώρο)

Το φασσοπερίστερο πήρε την επιστημονική του ονομασία από την χαρακτηριστική κοκκινωπή, στο χρώμα του κρασιού, περιοχή του στήθους

Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα (Animalia)
Συνομοταξία: Χορδωτά (Chordata)
Ομοταξία: Πτηνά (Aves)
Τάξη: Περιστερόμορφα(Columbiformes)
Οικογένεια: Περιστερίδες (Columbidae)
Υποοικογένεια: Περιστερίνες (Columbinae)
Γένος: Περιστερά (Columba) (Linnaeus, 1758) F
Είδος: Columba  oenas
Διώνυμο
Columba oenas (Περιστερά η οινάς)  Linnaeus, 1758
Υποείδη
Columba oenas oenas
Columba oenas yarkandensis 
 

Μορφολογία.

Το φασσοπερίστερο πήρε την επιστημονική του ονομασία από την χαρακτηριστική κοκκινωπή, στο χρώμα του κρασιού, περιοχή του στήθους.

Το φασσοπερίστερο είναι περιστέρι με μέγεθος ίδιο με εκείνο του κοινού περιστεριού των πόλεων, αλλά με πτέρωμα όπου κυριαρχεί ο γκριζοκυανός χρωματισμός.
Μοιάζει πολύ με το κοινό περιστέρι, αλλά δεν διαθέτει το λευκό ουροπύγιο εκείνου, ούτε τις έντονες χαρακτηριστικές μπάρες στις πτέρυγες – αν και υπάρχουν μικρά, διακεκομμένα μαύρα «μπαλώματα» στην περιοχή.  Επίσης, η ίριδα των οφθαλμών είναι μαύρη, ενώ στα περισσότερα αγριοπερίστερα είναι κόκκινη.

Το πτέρωμα του φασσοπερίστερου έχει την χαρακτηριστική μπλε/ ιώδη μεταλλική απόχρωση στην περιοχή του στήθους και του τραχήλου, που μοιάζει με εκείνην του ροζέ κρασιού (βλ. και Ονοματολογία), καθώς και το χαλκόχρωμο «μπάλωμα» στα πλάγια του λαιμού. Οι άκρες των πρωτευόντων και δευτερευόντων ερετικών φτερών είναι μαύρες.

Η ουρά είναι γκρίζα με τερματική μαύρη ζώνη, και τα εξωτερικά πηδαλιώδη φτερά με άσπρες άκρες. Τα πόδια είναι κόκκινα, όπως και το ράμφος που διαθέτει κιτρινωπό άκρο.

Συχνά, τα φασσοπερίστερα αναμιγνύονται με φάσσες, όταν αναζητούν την τροφή τους, αλλά ξεχωρίζουν από το σημαντικά μικρότερο μέγεθος και την έλλειψη του μεγάλου επιτραχήλιου λευκού «μπαλώματος», που διαθέτουν εκείνες. Επίσης οι πτέρυγες της φάσσας έχουν μεγάλες λευκές ζώνες στις άκρες τους.

Τα φύλα είναι παρόμοια, αλλά τα αρσενικά έχουν περισσότερο κυανή απόχρωση στο γκρίζο πτέρωμά τους, ενώ τα θηλυκά, περισσότερο καφέ απόχρωση. Επίσης, τα νεαρά άτομα δεν διαθέτουν το χαρακτηριστικό χρωματιστό «μπάλωμα» του λαιμού των ενηλίκων.

Βιομετρικά στοιχεία.

  • Μήκος σώματος: (29-) 32 έως 33 (-35) εκατοστά
  • Άνοιγμα πτερύγων: 60 έως 68 εκατοστά
  • Μήκος εκάστης πτέρυγας: ♂ 22,50 ± 0,63 εκατοστά [Εύρος 21,6 – 23,6 εκατοστά (σε δείγμα Ν=45 ατόμων στο Ηνωμένο Βασίλειο)], ♀ 22,44 ± 1,06 εκατοστά [Εύρος 21,0 – 23,5 εκατοστά (Ν=73)]
  • Βάρος: ♂ 274 έως 400 γραμμάρια (Ν=27), ♀ 280 έως 390 γραμμάρια (Ν=51)

Βιότοπος.

Το είδος αναπαράγεται κυρίως σε ανοικτές δασικές περιοχές, με διάσπαρτες συστάδες δένδρων -απαραίτητες για να φωλιάζουν και να κουρνιάζουν-, ή σε περιοχές στα όρια του δάσους, με καλλιεργήσιμα εδάφη και χορτολιβαδικές εκτάσεις, κυρίως κατά την διάρκεια του χειμώνα. Είναι επίσης κοινό στις ακτές ή σε απόκρυμνα σημεία, όπου τα βράχια ακριβώς τους παρέχουν θέσεις φωλιάσματος.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο η στατιστική ανάλυση των 5 πρώτων προτιμητέων οικοσυστημάτων, δίνει τα εξής αποτελέσματα: Καλλιεργήσιμες εκτάσεις, Πλατύφυλλα Δένδρα, Χωριά, Λιβάδια και Θαμνότοποι.
Στην Ελλάδα, το φασσοπερίστερο απαντά σε δασικές περιοχές, απότομα βράχια και ενίοτε, σε πόλεις.

H διατροφή του.

Όπως συμβαίνει με όλα τα είδη του γένους Columba, το μεγαλύτερο μέρος του διαιτολογίου του φασσοπερίστερου είναι φυτικό υλικό. Οι νεαροί βλαστοί προτιμώνται, όπως και τα σπέρματα σιτηρών (και δημητριακών). Σε ορισμένες περιοχές τρέφεται κυρίως με βελανίδια και κουκουνάρια.
Η διατροφή μπορεί να περιλαμβάνει ποικιλία καρπών: σωροκάρπια (μούρα), καρπούς κράταιγου, σύκα, φασόλια και μπιζέλια. Κατά την φθινοπωρινή μετανάστευση, τον Οκτώβριο, τα φασσοπερίστερα κάνουν στάσεις σε περιοχές με βελανιδιές και τρώνε βλαστούς και φύλλα. Την -φυτική- διατροφή τους συμπληρώνουν με ζωική ύλη, όπως μικρά ασπόνδυλα, σαλιγκάρια και έντομα, που συλλαμβάνονται στο έδαφος.
Πίνουν συχνά, γι’ αυτό και η αναζήτηση τροφής γίνεται κοντά σε κάποια πηγή νερού.

Απειλές.

Εκτός από την αποψίλωση των δασών, τα φυτοφάρμακα και το κυνήγι ( ; ) αποτελούν σοβαρή απειλή για το είδος, το οποίο θεωρείται «πιο εύκολο» θήραμα από την φάσσα. Στην νοτιοδυτική Γαλλία (περιοχή με 110.000 κυνηγούς) υπολογίζεται ότι, θηρεύονται μεταξύ 50.000 και 100.000 ατόμων κάθε χρόνο (ONC, 1986).

Πτήση.

Η πτήση του φασσοπερίστερου είναι γρήγορη –γρηγορότερη της φάσσας, με κανονικά φτεροκοπήματα και με περιστασιακές απότομες κινήσεις των πτερύγων, ένα χαρακτηριστικό όλων των περιστεριών, σε γενικές γραμμές. Κατά την διάρκεια των ερωτικών επιδείξεων, εκτελεί κυκλικές πτήσεις, με τα φτεροκοπήματα να είναι πιο «βαθιά» και αργά, ενώ μπορεί να κτυπά τις πτέρυγες πίσω από την ράχη του, παράγοντας έναν χαρακτηριστικό ήχο «μαστιγίου» («whippping»). Επίσης, όπως όλα τα περιστέρια, παράγει κατά την απογείωση τον γνωστό ήχο από τις πτέρυγες που μοιάζει με «χειροκρότημα» («clapping»). Συχνά, εποπτεύει τον χώρο από εκτεθειμένη θέση («perching»).

Μεταναστευτική συμπεριφορά.

Το φασσοπερίστερο είναι μεταναστευτικό είδος ενώ, σε κάποιες περιοχές του εύρους κατανομής του είναι πλήρως μεταναστευτικό, ενώ σε άλλες είναι μερικώς μεταναστευτικό ή επιδημητικό πτηνό, ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος.

Στην Ευρώπη αναπαράγεται σε όλη σχεδόν την ήπειρο το καλοκαίρι, είτε ερχόμενο από τα νότια (Κ. Β. και Α. Ευρώπη), είτε παραμένοντας στις ίδιες περιοχές όλο τον χρόνο (Δ. και Ν. Ευρώπη).
Οι πληθυσμοί που μεταναστεύουν δεν διανύουν μεγάλες αποστάσεις, μετακινούμενοι στις προαναφερθείσες περιοχές αναλόγως της εποχής.
Μερικά ευρωπαϊκά εδάφη αποτελούν μόνον θέσεις διαχείμασης, όπως κάποιες περιοχές στην Γαλλία, την Ιβηρική, την Ιταλία και την Ελλάδα.

Η Ασία αποτελεί, κυρίως, καλοκαιρινή επικράτεια αναπαραγωγής, ιδιαίτερα στις αχανείς ρωσικές εκτάσεις, τα υψίπεδα των χωρών του Καυκάσου και των ακτών της δυτικής Κασπίας.
Η Μικρά Ασία αποτελεί περιοχή μονίμων και διαχειμαζόντων πληθυσμών, όπως και η πλατιά ζώνη στις περιοχές των Ορέων Αλτάι. Η Εγγύς Ανατολή, αποτελεί περιοχή διαχείμασης του είδους.
Στην ΒΔ. Αφρική, τέλος, το φασσοπερίστερο αποτελείται από επιδημητικούς (καθιστικούς) πληθυσμούς.

Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων, από τις Φερόες και το Γιβραλτάρ, την Τυνησία και την Λιβύη, τον Λίβανο και την Σαουδική Αραβία, το Αφγανιστάν και την Ιαπωνία.

Στην Ελλάδα, το φασσοπερίστερο είναι μερικώς μεταναστευτικό πτηνό, απαντώμενο ως μόνιμο αναπαραγόμενο είδος στην βόρεια χώρα, αλλά και ως διαβατικός και χειμερινός επισκέπτης σε όλη την επικράτεια (βλ. κατάσταση στην Ελλάδα).
Στην Κρήτη αναφέρεται ως χειμερινός επισκέπτης, με κάποια άτομα να μένουν και να αναπαράγονται την άνοιξη, ενώ από την Κύπροαναφέρεται ως μη συχνός, χειμερινός επισκέπτης.

Κατάσταση πληθυσμού.

Το είδος, παρά το κυνήγι, γενικά δεν κινδυνεύει σε παγκόσμιο επίπεδο, ως εκ τούτου, χαρακτηρίζεται ως Ελαχίστης Ανησυχίας από την IUCN.
Τους μεγαλύτερους αναπαραγωγικούς πληθυσμούς διαθέτουν το Ηνωμένο Βασίλειο (με μεγάλη διαφορά), η Ολλανδία, η Γερμανία, η Γαλλία και η Ισπανία, ενώ λίγους πληθυσμούς σχετικά με το μέγεθός της, διαθέτει η Ρωσία.

Η Κατάσταση στην Ελλάδα

Το φασσοπερίστερο αποτελεί από τα λιγότερο μελετημένα πτηνά της Ελλάδας. Αναπαράγεται κυρίως στην οριζόντια ορεινή «ραχοκοκκαλιά» της Μακεδονίας και της Θράκης, ενώ η νοτιότερη γνωστή περιοχή αναπαραγωγής είναι η Χαράδρα του Βίκου. Άλλες αναφορές για φώλιασμα αμφισβητούνται.

Φωλιάζει κυρίως στα δάση οξιάς, καθώς και σε άλλα φυλλοβόλα και μικτά δάση, σε υψόμετρα που, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, κινούνται ανάμεσα στα 500-1500 μ. 

Εκτός αναπαραγωγικής εποχής είναι πιο κοινό και μπορεί να το δει κανείς στα πεδινά της βόρειας χώρας, κατά την διάρκεια του χειμώνα, σε αγρούς και κοντά σε υγροτόπους. Επίσης, είναι διαβατικό από την Ελλάδα, αλλά λίγα είναι γνωστά για τις μεταναστευτικές του κινήσεις.
Ελάχιστα άτομα έχουν παρατηρηθεί από την Κρήτη, τα Ιόνια και τις Κυκλάδες, κυρίως στην αρχή του φθινοπώρου και της άνοιξης. 

Aναπαραγωγή.

Η εποχή φωλιάσματος είναι τον Μάρτιο για πολλούς ευρωπαϊκούς πληθυσμούς, αλλά σε κάποιες περιοχές μπορεί να διαρκέσει μέχρι τον Οκτώβριο. Πραγματοποιούνται τουλάχιστον δύο ωοτοκίες, με πιθανή και τρίτη. Πέρα από τις τελετουργικές πτήσεις (βλ. Πτήση) τα φασσοπερίστερα συνηθίζουν να ερωτοτροπούν περπατώντας κατά μήκος ενός μεγάλου κλάδου πάνω στα δένδρα, με διογκωμένο λαιμό, χαμηλωμένες πτέρυγες και την ουρά τους σε σχήμα βεντάλιας (όπως τα περιστέρια).

Η φωλιά του φασσοπερίστερου είναι, συνήθως, μια τρύπα σε ένα παλιό δέντρο. Πριν από την αποψίλωση των δασών, φώλιαζε κυρίως σε βελανιδιές ή πεύκα, κυρίως σε παλαιά δάση. Στις φυτείες δεν υπάρχουν τόσες θέσεις φωλιάσματος, γι’ αυτό και είναι πιο σπάνιο εκεί.
Επιπλέον, επειδή το φασσοπερίστερο έχει διπλή ωοτοκία, απαιτεί δύο τρύπες για τα αβγά του. Έχει παρατηρηθεί να φωλιάζει σε λαγούμια κουνελιών, ερείπια, παλαιούς φράκτες με λεύκες, ρωγμές σε απόκρημνα βράχια ή απότομες πλαγιές, στην πυκνή βλάστηση γύρω από κορμούς φιλύρας, ακόμη και μέσα σε κισσούς. Επίσης, χρησιμοποιεί παλιές φωλιές μαύρου δρυοκολάπτη, πιο σπάνια σε αμμοθίνες  και, όταν παρέχονται, χρησιμοποιεί και τεχνητά κατασκευασμένες φωλιές.

Η κοιλότητα πρέπει να έχει 75 εκατοστά βάθος και η είσοδός της να είναι αρκετά μεγάλη όσο μια «γροθιά», περίπου. Παρόλο που, σπάνια χρησιμοποιείται κάποιο υλικό επίστρωσης, τα νεογνά (πιτσούνια) λερώνουν πολύ την φωλιά. Εκτός αναπαραγωγικής εποχής, τα φασσοπερίστερα μπορεί επίσης να κουρνιάζουν σε κοιλότητες.

Η γέννα αποτελείται συνήθως από 2 λευκά, υποελλειπτικά αβγά, σπανιότερα μόνον 1, με διαστάσεις 38 x 29 χλστ. και βάρους 16,7 γρ., εκ των οποίων ποσοστό 7% είναι κέλυφος.
Η επώαση αρχίζει με την εναπόθεση του πρώτου αβγού, πραγματοποιείται και από τα δύο φύλα και διαρκεί 16-18 ημέρες (21-23 ημέρες στο Ηνωμένο Βασίλειο).
Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι και, αρχικά, σιτίζονται και από τους δύο γονείς, με το χαρακτηριστικό γαλακτώδες έκκριμα των προλόβων τους («γάλα περιστεριού»). Στην συνέχεια, τα πιτσούνια τρέφονται με σπέρματα που συλλέγουν οι γονείς και τα μαλακώνουν, υγραίνοντάς τα στους προλόβους τους.
Η πτέρωση επιτυγχάνεται στις 28-29 ημέρες, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις στις 20 ημέρες.  Κατόπιν, το θηλυκό επανωοτοκεί ενώ το αρσενικό αναλαμβάνει τα πιτσούνια της πρώτης γέννας.

Άλλες ονομασίες:
Στον ελλαδικό χώρο το Φασσοπερίστερο απαντά και με τις ονομασίες Φασσοτρύγονο και Κουτουπάνι (Κύπρος).

fasoperistero3

Φασσοπερίστερο: τo στρουμπουλό αυτό πουλί που μοιάζει με το αγριοπερίστερο και την Φάσσα. Έχει σώμα μετρίου μεγέθους και φτάνει τα 33 εκατοστά. Έχει όμως πιο κοντές μαύρες ραβδώσεις στις φτερούγες και σταχτί ουροπύγιο. Πολλές φορές το βρίσκουμε μαζί με την φάσσα , αλλά πετάει πιο γρήγορα από αυτήν .
Η φωνή του είναι ένα μονότονο γουργούρισμα. Φωλιάζει στα κοιλώματα γέρικων δέντρων, βράχων κλπ Ζει συνήθως στις άκρες των δασών. Είναι αποδημητικό πουλί και το βρίσκουμε κατά μικρά κοπάδια τους χειμωνιάτικους μήνες . Τρέφεται με καρπούς και έντομα και γεννά όπως το αγριοπερίστερο δύο συνήθως αυγά κατά την άνοιξη.

Το Φασσοπερίστερο ζει σε μεσογειακές περιοχές, σε εύκρατες δασώδεις περιοχές της Ευρώπης και της Δυτικής Ασίας κι ακόμα ανατολικότερα προς τη Μογγολία και τη Δυτική Κίνα.
Τα πουλιά της Δυτικής Ευρώπης και της Μεσογείου είναι ενδημικά αλλά κι αυτά της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης διαχειμάζουν στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Ο πληθυσμός του Φασσοπερίστερου στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτιμάται στα 390.000 αναπαραγωγικά ζεύγη.

Πληθυσμιακές τάσεις  Στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία οι πληθυσμοί του φασσοπερίστερου αυξήθηκαν πάνω από 50% μεταξύ του 1970 και του 1990. Αύξηση παρουσιάστηκε ακόμα στους πληθυσμούς της Ιρλανδίας, του Βελγίου και της Δανίας. Το σύνολο των 290.000 ζευγαριών των χωρών μελών της ΕΕ αντιπροσωπεύει το 75% του συνολικού ευρωπαϊκού πληθυσμού. Στην Γερμανία και την Ελλάδα οι πληθυσμοί φαίνεται να είναι σταθεροί.  Μείωση παρατηρείται στους πληθυσμούς της Φινλανδίας, της Γαλλίας, της Ισπανίας και κατά τόπους στην Αυστρία.

Το φασσοπερίστερο αναπαράγεται σε δασώδεις εύκρατες περιοχές της Μεσογείου, σε λοφώδεις περιοχές και ορεινές ζώνες, αλλά και σε στεπώδεις εκτάσεις σε μικρούς αριθμούς. Για την φωλεωποίησή του προτιμά ώριμα δάση που του παρέχουν δέντρα με κουφάλες που αποτελούν ιδανικές θέσεις για τη κατασκευή της φωλιάς του. Αναζητά την τροφή του σε ανοικτές εκτάσεις. Αυτές οι εκτάσεις μπορεί να καλύπτονται από χαμηλή βλάστηση ή| να είναι γυμνές. Πολλές φορές τέτοιου τύπου βιότοποι μπορεί να είναι γειτονικοί ή να εναλλάσσονται, αυτό όμως δεν είναι απόλυτο.
Σε πολλές περίπτώσεις τα φασσοπερίστερα έχουν προσαρμοστεί και ζουν στα προάστια πόλεων π.χ. σε πάρκα που τους παρέχουν κατάλληλες θέσεις για φωλεωποίηση.

fasoperistero-aritmi

Το Φασσοπερίστερο αποτελεί θηραματικό είδος για τη Γαλλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία.  Για την Ελλάδα αποτελεί ένα θηραματικό είδος που μπορεί να κυνηγηθεί, αλλά απαγορεύτηκε το κυνήγι του τελευταία.

Πηγές:  Wikipedia.org ,  Tα πουλιά της Ελλάδας  &  GPeppas-ΚΥΝΗΓΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ

Advertisements

About Δίκαννο20gauge

Μπλογκ για το κυνήγι, την κυνηγετική παιδεία, εκπαίδευση, διαχείριση θηραμάτων μας, κυνηγετικών όπλων και γομώσεων, μα και τεχνικές κυνηγιού αλλά και κυνοφιλικά ζητήματα με σκοπό- στόχο την πληρέστερη ενημέρωση, ανταλλαγή απόψεων και την θετική συμβολή δυνατόν στην ανάπτυξη των αντίστοιχων κυνηγετικών και κυνοφιλικών χώρων στην Ελλάδα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Πλοήγηση

Δασαρχείο

Eνημέρωση σε δασικά και περιβαλλοντικά θέματα

ΔΙΚΑΝΝΟ

Ειδήσεις για το κυνήγι, τα θηράματα και την ύπαιθρο μακριά από συμφέροντα και χορηγούς

Longreads

The best longform stories on the web

The Daily Post

The Art and Craft of Blogging

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Αρέσει σε %d bloggers: