ΔΙΚΑΝΝΟ

Ειδήσεις για το κυνήγι, τα θηράματα και την ύπαιθρο μακριά από συμφέροντα και χορηγούς

Ποιός είναι…. ο πραγματικός πληθυσμός του «αγριόχοιρου» στην χώρα;;!!…

 

Ο συγγραφέας σε ενα απ’τα κυνήγια του…

Επειδή στο προσκήνιο θα βγούν πάλι (και θα συνεχίζουν) διάφορες εκθέσεις ιδεών (ο καθένας για τους δικούς του λόγους) περί αντιμετώπισης ζημιών των δήθεν «αγριόχοιρων».

Σε πολλές περιοχές της χώρας ο πληθυσμός του «αγριόχοιρου» (η λέξη επιβάλλεται πλέον μέσα σε εισαγωγικά) βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα. Αυτό που επίσης παρατηρείται είναι ότι μεγαλύτεροι πληθυσμοί επικρατούν σε ημιορεινές αλλά και πεδινές περιοχές, παρά σε ορεινούς όγκους όπου επικρατούσε το είδος του αγριόχοιρου.

Βέβαια, η αύξηση αυτή -η οποία και οδηγεί σταδιακά σε αλλαγές του ορίου καρπώσεως, όπως κατά καιρούς έχουμε επισημάνει οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, με κυριότερο, αυτόν του υβριδισμού.
Γιατί, όσο και να θέλουμε να προάγουμε την δραστηριοποίηση των κυνηγετικών οργανώσεων που σαφώς συμβάλλουν διαρκώς με διάφορες ενέργειες όπως: βελτίωση βιοτόπων, απαγορεύσεις περιοχών ορισμένης χρονικής διάρκειας, θηροφύλαξη κ.ο.κ, θα πρέπει να αποδεχτούμε και την πραγματική αλλά και βασική αιτία του προβλήματος.

 

Και επιτέλους, ύστερα από τόσες και τόσες αναφορές για το θέμα, έχει αρχίσει να γίνεται αποδεκτός ο διαχωρισμός «Άγρια-Υβρίδια» ακόμη και απ’ όσους προσπαθούσαν για διαφόρους λόγους έως τώρα, να τον αποφύγουν.
Άλλωστε, και να θέλουν τώρα δεν γίνεται, αφού «χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει».
Ακόμη και οι πιο απλοί άνθρωποι της υπαίθρου είναι σε θέση πια να αντιληφθούν μόνο από τον ποικίλο φαινότυπο αλλά και την «οικεία» συμπεριφορά αυτών των ζώων, πως σε καμία περίπτωση δεν παραπέμπουν στο είδος του Αγριόχοιρου όπως το ήξεραν και όσοι φυσικά, είχαν την τύχη να το γνωρίσουν…

Μόνο και μόνο αν ρίξει κανείς μια ματιά στις φωτογραφίες θηρευμένων ζώων που παρουσιάζονται στο διαδίκτυο από κάθε δασική γωνιά της χώρας, θα καταλάβει για τί ζώα μιλάμε και πως το πρόβλημα ολοένα και διογκώνεται, αφού κανείς και ποτέ δεν ασχολήθηκε ουσιαστικά για λύσεις.
…Και τελικά, οδηγούμαστε στα ίδια προβλήματα που αντιμετώπισαν αλλά και συνεχίζουν ν’ αντιμετωπίζουν διάφορες άλλες χώρες, εφόσον δεν έδωσαν εγκαίρως την δέουσα προσοχή.
Τελευταία, το θέμα (της αύξησης) αυτών των ζώων στην χώρα μας απασχολεί τοπικές αυτοδιοικήσεις αρκετών περιοχών, όπου εντοπίζεται το φαινόμενο, καθώς διαπιστώνονται σοβαρές ζημιές σε καλλιέργειες αγροτών. Από τις πολλές πιέσεις των ανωτέρων δήμων, το θέμα έφτασε στις περιφέρειες και ορισμένες εξ αυτών απευθύνθηκαν στο αρμόδιο Υπουργείο, ζητώντας κατά κατά καιρούς την παράταση της κυνηγετικής περιόδου.
Κατατέθηκαν, λοιπόν στο παρελθόν (αναμένεται και στο μέλλον) κάποιες προτάσεις, κατά την άποψή μου επιπόλαιες και απερίσκεπτες, που φυσικά όχι μόνο λύση δεν θα μπορούσαν να δώσουν, αλλά, αντιθέτως θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως μπούμερανγκ επιφέροντας άλλα προβλήματα.

Και το επεξηγώ όσο πιο περιληπτικά μπορώ:  αύξηση του Αγριόχοιρου δεν υφίσταται.  Αντιθέτως, επικρατεί μείωση των αγριόχοιρων και αύξηση των χοίρων (που ζουν μεν σε άγρια κατάσταση, αλλά κατάγονται από εξημερωμένα άτομα).

 


Το ίδιο το κράτος το οποίο συνετέλεσε στο μεγαλύτερο ποσοστό στη δημιουργία της υπάρχουσας κατάστασης, αφού, μέσω προγραμμάτων επιδοτήσεων βιολογικής κτηνοτροφίας ωφελούσε τους κτηνοτρόφους οπουδήποτε δίχως κανέναν έλεγχο για τήρηση των προβλεπόμενων κανονισμών, τώρα καλείται να αντιμετωπίσει το γεγονός.

Καταρχάς, δεν έχει προηγηθεί καμία επιστημονική μελέτη από κανένα εμπλεκόμενο κρατικό όργανο. Δεν ακολουθήθηκε καμία καταγραφή πληθυσμού των εν λόγω ειδών (άγρια-υβρίδια) και δεν χαρτογραφήθηκαν οι περιοχές, στις οποίες, συγκεκριμένα, υφίσταται το πρόβλημα.

Διότι, το φαινόμενο δεν εντοπίζεται παντού και δεν θα μπορούσε το αίτημα π.χ παράτασης (χρονικά-χωρικά) του κυνηγίου να αναφέρεται σε όλη την επικράτεια. Το να δοθεί η δυνατότητα περισσότερων κυνηγετικών εξόδων στο πανελλήνιο μέσω της όποιας παρατάσεως, συνεπάγεται αυτομάτως αυξημένες πιθανότητες για εξάλειψη του γνήσιου dna (κάτι που άλλωστε έχει επισημανθεί στο παρελθόν από διάφορους επιστημονικούς συνεργάτες των Κυνηγετικών Οργανώσεων) ενώ στην πραγματικότητα, είναι το επιθυμητό να διασωθεί.

 

Η όποια παράταση κατά ένα μέρος θα ωφελούσε στην αντιμετώπιση του πληθυσμού των υβριδίων, καθώς αυτά ευθύνονται για την προαναφερόμενη κατάσταση (καταστροφή σοδειών) αλλά και για την όποια ανώμαλη συμπεριφορά παρουσιάζεται, όπως συχνές επιθέσεις και τραυματισμοί κυνηγών-κυνηγόσκυλων, γενικότερη απάθεια προς την ανθρώπινη παρουσία, εγκατάσταση και αναπαραγωγή κοντά σε αστικές περιοχές, μόλυνση σε παροχές τροφοδοσίας νερού, μετάδοση ασθενειών στα εναπομείναντα υγιή άτομα αγριόχοιρων, αισθητική υποβάθμιση κ.λ.π.

 


Το ζήτημα, όμως, είναι να δοθεί παράταση ή και συνέχιση του κυνηγίου αυστηρώς, εκεί που εντοπίζεται η ύπαρξη τους, προκειμένου αυτά να εξαλειφθούν.
Εξάλλου, ούτε το ηθικό κομμάτι περί κυοφορίας τους την εποχή της άνοιξης θα πρέπει να ληφθεί ως παράγοντας αποτροπής της θήρας τους, αφού (τα υβρίδια) δεν έχουν σταθερό κύκλο οίστρου και ζευγαρώνουν οποιαδήποτε εποχή του χρόνου, αλλά και επειδή, όπως είπαμε δεν τίθεται κανένα θέμα προστασίας της διαιώνισης τους.

Χωρίς, ωστόσο, να έχει προηγηθεί η όποια επιστημονική μεθοδολογία για να γνωρίζουμε με ποια ζώα τελικά έχουμε να κάνουμε, δεν μπορούμε να απλοποιούμε τα πράγματα και να προβαίνουμε σε βιαστικές λύσεις.


Να επισημάνουμε, δε, πως οι αγριόχοιροι δεν υπήρξαν ποτέ σε τόσο χαμηλά υψόμετρα όπως αυτά,στα οποία παρουσιάζονται (αλλά και αναπαράγονται) σήμερα, δηλαδή σε κάμπους και πεδινές περιοχές και, αν ποτέ κάποιος άγριος πληθυσμός λόγω διαφόρων συνθηκών, μετακινείτο -προσωρινά- προς τα εκεί, δεν επέφερε ποτέ σοβαρές ζημιές σε καλλιέργειες.

Ακόμη και παλιότερα που οι κυνηγοί αυτού του θηραματικού είδους ήταν ελάχιστοι, ο πληθυσμός του δεν υπήρξε σε μεγάλη ποσοστιαία αύξηση καθώς η φύση ήξερε να κρατά τις ισορροπίες.
Ακόμη, όμως, κι αν η διαχείριση της κατάστασης ανατεθεί στους κυνηγούς, με τις όποιες προτάσεις αυτοί εισηγήθηκαν, άμεση λύση του προβλήματος δεν θα επέλθει.
Οι λόγοι είναι πολλοί. Καταρχάς υπάρχουν καταφύγια και, συνάμα, απαγόρευση κυνηγίου σε περιοχές που διαθέτουν πληθυσμό υβριδίων, οπότε, όσα κυνηγηθούν από τις γύρω επιτρεπόμενες περιοχές, μοιραία θα καταφύγουν εκεί.

Επίσης, συνεχίζεται απ’ τον καθένα δίχως κανένα έλεγχο η διατήρηση ημίαιμων χοίρων μέσα σε διάφορους βιότοπους, με αποτέλεσμα τη συνεχή αναπαραγωγή και εξάπλωσή τους.
Τέλος, οι επιπόλαιοι εμπλουτισμοί συνεχίζονται, οπότε, το πρόβλημα δεν σταματά. Όσα και να κληθεί να «φάει» το τουφέκι, λοιπόν, ο αριθμός του πληθυσμού των υβριδίων γρήγορα θα επανακάμπτει. Οπότε, αποτελεί προτεραιότητα οι αρμόδιοι να εστιάσουν στην πηγή τους προβλήματος και όχι την επιφάνεια.
Όλα αυτά βέβαια δεν είναι απλά και εύκολα. Απαιτούνται χρονοβόρες και πολυέξοδες διαδικασίες, κάτι που σίγουρα λαμβάνεται υπ’όψιν απ’ όλους τους φορείς.

 

Όμως, θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουμε να εθελοτυφλούμε για τους δικούς του λόγους ο καθένας, και να λέμε τα πράγματα ξεκάθαρα όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι.
Συνεπώς, φίλε ειδήμονα, φίλε κυνηγοσυνδικαλιστά, φίλε και συνάδελφε αρθρογράφε, φίλε αγρότη, αναλογίσου όλα αυτά πριν μεταφέρεις δημόσια και τόσο επιφανειακά λογιών-λογιών εκθέσεις ιδεών, κι εσύ κύριε Υπουργέ μας, όποιος κι αν στο μέλλον είσαι, λάβε υπόψη σου όλα τα παραπάνω και φιλτράρισε σε βάθος τα πράγματα για τις όποιες επακόλουθες ενέργειες.

Το μόνο σίγουρο είναι πως, αφού το πρόβλημα έχει επαναλειμμένως αμεληθεί, παρά τις όποιες κατά καιρούς επισημάνσεις, σε κάποιες περιοχές θα είναι διαρκώς αυξανόμενο και θα χρειαστεί αντιμετώπιση, υπό την επιστημονική καθοδήγηση κυρίως δασολόγων-περιβαλλοντολόγων και υπό την συνεργασία δασαρχείων και κυνηγετικών οργανώσεων, στο πλαίσιο στοχευμένων και εμπεριστατωμένων μελετών.


Συγγραφέας του παρόντος ο Γιάννης Αμπατζίδης, απο τα Ιωάννινα.
(O συγγραφέας επανέρχεται με ενα παλαιό δημοσίευμα του- εύλογο & εύστοχο προβληματισμό…  – που βαδίζουμε με τους δήθεν «αγριόχοιρους» σε πληθώρα περιοχών της χώρας)

Advertisements

About Δίκαννο20gauge

Μπλογκ για το κυνήγι, την κυνηγετική παιδεία, εκπαίδευση, διαχείριση θηραμάτων μας, κυνηγετικών όπλων και γομώσεων, μα και τεχνικές κυνηγιού αλλά και κυνοφιλικά ζητήματα με σκοπό- στόχο την πληρέστερη ενημέρωση, ανταλλαγή απόψεων και την θετική συμβολή δυνατόν στην ανάπτυξη των αντίστοιχων κυνηγετικών και κυνοφιλικών χώρων στην Ελλάδα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δασαρχείο

Eνημέρωση σε δασικά και περιβαλλοντικά θέματα

ΔΙΚΑΝΝΟ

Ειδήσεις για το κυνήγι, τα θηράματα και την ύπαιθρο μακριά από συμφέροντα και χορηγούς

The Daily Post

The Art and Craft of Blogging

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Αρέσει σε %d bloggers: